உவாச ப்ரீதிமாபந்நோ தர்மவாக்யாநி நாரத
நாரதர் மகிழ்ச்சி கொண்டு தர்மமான வார்த்தைகளைப் பேசினார்.
ஸோமதத்த இதி க்யாதோ நாந்மா தர்மபராயணஃ
நான் சோமதத்தன் என்று அறியப்பட்டவன்; தர்மத்தில் நிலைத்தவன்.
ஔதாஸீந்யம் குரோஃ க்ரு'த்வா ப்ராத்பவாநீத்ரு'ஶீம் கதிம்
ஆசானை பொருட்படுத்தாமல் நடந்ததால், இப்படி ஒரு நிலை அடைந்தேன்.
மயா து பக்ஷிதா விப்ராஃ ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ
நான் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் பிராமணர்களை உண்டுவிட்டேன்.
ஜகத்ராஸகரோ நித்யம் மாம்ஸாஶநபராயணஃ
உலகத்துக்கு எப்போதும் பயம் உண்டாக்கி, இறைச்சி சாப்பிடுவதையே விரும்புகிறவன்,
மயாநுபூதமேதத்தி ததஃ ஶ்ரீமாந்ந சாசரேத்
இதை நான் அனுபவித்துள்ளேன்; அதனால், மகிமைமிக்கவரே, இப்படிச் செய்யக் கூடாது.
தத்வதஸ்வ ஸரவே ஸர்வம் பரம் கௌதூஹலம் ஹி மே
அதேபோல், சரவே, எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது; எல்லாவற்றையும் எனக்கு சொல்லுங்கள்.
யாதாநஹம் கதயிஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுஷ்வைகமநாஃ ஸரவே
நான் வந்துள்ளேன்; நான் சொல்வேன்—நீ கவனமாகக் கேள், சரவே.
ஶாஸ்த்ரவக்தா தர்மவக்தா நீதிஶாஸ்த்ரோபதேஶகஃ
வேதங்களை விளக்கும், தர்மத்தை போதிக்கும், நெறி அறிவை கற்றுத்தரும் ஒருவர்,
வ்ரதோபதேஶகஶ்சைவ பயத்ராதாந்நதோ ஹி ச
விரதங்களை சொல்லித் தரும், பயத்தை நீக்கும், உணவு தரும் ஒருவரும்,
உபநேதா நிஷேக்தா ச ஸம்ஸ்கர்த்தா மித்ரஸத்தம
துவக்கத்தை நடத்தும், சடங்குகளை செய்யும், நல்ல நண்பனே, வாழ்க்கை முறைகளை நடத்தும் ஒருவரும்,
ஏதே ஹி குரவஃ ப்ரோக்தாஃ பூஜ்யா வந்த்யஶ்ச ஸாதரம்
இவர்கள் அனைவரும் குருமார்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளனர்; அவர்கள் மதிப்பும் மரியாதையும் பெற வேண்டியவர்கள்.
துல்யாஃ ஸர்வே ऽப்யுத ஸரவே தத்யதாவத்தி ப்ரூஹி மே
இவர்கள் எல்லோரும் சமமானவர்கள், சரவே; இதை முறையாக எனக்கு விளக்குங்கள்.
குருமாஹாத்ம்யகதநம் ஶ்ரவணம் சாநுமோதநம்
குருவின் மகத்துவத்தை கூறுதல், அதை கேட்பது, ஒப்புதல் வழங்குவது—
ஏதே ஸமாநபூஜார்ஹாஃ ஸர்வதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ
இவை எல்லாம் எப்போதும் சமமான மரியாதைக்கு உரியவை; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
அத்யாபகாஶ்ச வேதாநாம் மந்த்ரவ்யாக்யாக்ரு'தஸ்ததா
வேதங்களை கற்றுத்தருவோர், மந்திரங்களை விளக்கும் அவர்களும்,
யஃ புராணாநி வததி தர்மயுக்தாநி பணடிதஃ
நல்லறம் நிறைந்த புராணங்களை கூறும் பண்டிதரும்,
தேவபூஜார்ஹகர்மாணி தேவதாபூஜநே பலம்
தேவர்களை வழிபடத் தகுந்த செயல்கள், தேவதைகளை வழிபட்டதில் கிடைக்கும் பலனும்,
ஸர்வவேதார்தஸாராணி புராணாநீதி பூபதே
அனைத்து வேதங்களின் அருமை பொருள்களின் சாரமே புராணங்கள், அரசே.
யஃ ஸம்ஸாரார்ணத்வம் தர்த்துமுத்யோகம் குருதே நரஃ
இந்த உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலை கடக்க முயற்சி செய்கிற மனிதன்,
ப்ரோக்தவாந்ஸர்வதர்மாஶ்ச புராணேஷு மஹீபதே
அனைத்து தர்மங்களும் புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளன, அரசே.
புராணாநி மஹாபுத்தே இஹாமுத்ர ஸுகாய ஹி
பெரிய அறிவாளியே, இந்த உலகிலும் மறுவுலகிலும் நலனுக்காகவே புராணங்கள் உள்ளன.
தஸ்ய ஸ்யாந்நிர்மலா புத்திர்பூயோ தர்மபராயணஃ
அவரது மனம் தூய்மையாகி, எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பார்.
விஷ்ணுபக்தந்ரு'ணாம் பூப தர்மே புத்திஃ ப்ரவர்த்ததே
மன்னா, விஷ்ணு பக்தர்களிடையே தர்மத்தை உணரும் அறிவு பிறக்கிறது.
தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாம் யே பலாந்யபிலிப்ஸவஃ
தர்மம், செல்வம், இன்பம், விடுதலை ஆகியவற்றின் பலனை விரும்புவோர்—
அஹம் து கௌதமமுநேஃ ஸர்வஜ்ஞாத்ரூஹ்யவாதிநஃ
நான் தான், எல்லாம் அறிந்த கவுதம முனிவருக்கு எதிராக அகம்பாவால் பேசினவன்.
கதாசித்பரமேஶஸ்ய பூஜாம் கர்த்துமஹம் கதஃ
ஒரு சமயம், பரம ஈஸ்வரனை வழிபட நான் சென்றேன்.
ஸ து ஶாந்தோ மஹாபுத்திர்கௌந்தமஸ்தேஜஸாம் நிதிஃ
அந்த கவுதமர் அமைதியும், பெரிய ஞானமும் உடையவர்; பிரகாசத்தின் பொக்கிஷம்.
யஸ்த்வர்சிதோ மயா தேவஃ ஶிவஃ ஸர்வஜகத்குருஃ
நான் வழிபட்ட தேவன், உலகுக்கு ஆசிரியரான சிவபெருமான்—
ஜ்ஞாநதோ ऽஜ்ஞாநதோ வாபி யோ ऽவஜ்ஞாம் குருதே குரோஃ
யாரேனும், அறிவோடு அல்லது அறியாமலோ ஆசானை அவமதிப்பார்—