அநிஷ்டபுத்திதாம் யச்சேத்ததஃ க்ஷிப்ரம் விராஜதே
தவறான எண்ணங்களை அடக்க வேண்டும்; அப்போது விரைவில் தெளிவு பிறக்கும்.
அஸ்யாபாவேந யுஜ்யேதம் தஞ்சாஸ்ய து நிவர்ததே
இதன் இல்லாமையில் குழப்பம் உண்டாகும்; இதன் இருப்பில் குழப்பம் நீங்கும்.
ஸர்வாணி நைததேகஸ்ய ஶோகஸ்தாநம் ஹி வித்யதே
இதை உடையவருக்கு எந்த விஷயத்திலும் துக்கத்திற்கு இடமில்லை.
துஃகேந லபதே துஃகம் மஹாநர்தே ப்ரபத்யதே
துயரால் துயரையே பெறுகிறான்; பெரிய இடரிலும் வீழ்கிறான்.
யஸ்மிந்ந ஶக்யதே கர்தும் யத்நஸ்தந்நாநுர்சிதயேத்
சில முயற்சிகள் முடியாதபோது, அதில் தொடர முயற்சிக்க கூடாது.
சிந்த்யமாநம் ஹி ந வ்யேதி பூயஶ்சாபிப்ரவர்த்ததே
ஒரு விஷயத்தை மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்தால், அது குறையாது; அதிகரிக்கும்.
ஏதத்விஜ்ஞாய ஸாமர்த்யம் ந வாந்யைஃ ஸமதாமியாத்
தன் திறனை அறிந்தவுடன், மற்றவருடன் சமமாக முயற்சிக்க வேண்டாம்.
ஆரோக்யம் ப்ரியஸம்வாஸம் ந ம்ரு'த்யேத்பண்டிதஃ க்வசித்
ஆரோக்கியத்தையும், அன்புடையோரின் நட்பையும் அறிவாளி எப்போதும் மதிக்க வேண்டும்.
அஶோசந்ப்ரதிகுர்வீத யதி பஶ்யேதுபக்ரமம்
தீர்வு காணும் வழி தெரிந்தால், துக்கப்படாமல் அதற்கேற்ப செயல்பட வேண்டும்.
ஜராமரணதுஃகேப்யஃ ப்ரியமாத்மாநமுத்தரேத்
வயது மற்றும் மரண துயரிலிருந்து, தன் உயிரைத் தானே காப்பாற்ற வேண்டும்.
ஸாயகா இவ தீக்ஷ்ணாக்ராஃ ப்ரயுக்தா த்ரு'டதந்விபிஃ
வலிமையான வில்லாளர்கள் விடும் கூர்மையான அம்புகளைப் போல,
ஆமயஸ்ய விநாஶாய ஶரீரமநுக்ரு'ஷ்யதே
நோய் அழிய உடல் சிரமப்படுத்தப்படுகிறது.
ஆயுராதாய மர்த்யாநாம் ராத்ர்யஹாநி புநஃபுநஃ
மனிதர்களின் ஆயுளை இரவும் பகலும் தொடர்ந்து குறைத்து விடுகின்றன.
ஜாதம் மர்த்யம் ஜரயதி நிமிஷம் நாவதிஷ்டதே
பிறந்த மனிதனை முதுமை எட்டிக்கொள்கிறது; ஒரு கணமும் நிலைநிற்றதில்லை.
ஆதித்யோ ஹ்யஸ்தமப்யேதி புநஃ புநருதேதி ச
சூரியன் மறைந்து மீண்டும் மீண்டும் எழுகின்றான்.
இஷ்டாநிஷ்டா மநுஷ்யாணாம் மதம் கச்சந்தி ராத்ரயஃ
மனிதர்களின் நல்வாழ்க்கையோ, துன்பமோ ஏற்பட இரவுகள் கடந்து செல்கின்றன.
யதி ஸ்யாந்ந பராதீநம் புருஷஸ்ய க்ரியாபலம்
ஒருவரின் செயல் பலன் பிறரிடம் சார்ந்திருக்கவில்லை என்றால்,
த்ரு'ஶ்யந்தே நிஷ்பலாஃ ஸம்தஃ ப்ரஹீநாஶ்ச ஸ்வகர்மபிஃ
நல்லவர்கள் தங்கள் செயலால் பலனை பெறாமல், இழப்பை அனுபவிப்பதை நாம் காண்கிறோம்.
ஆஶாபிரண்யஸம்யுக்தா த்ரு'ஶ்யந்தே ஸர்வகாமிநஃ
எல்லா ஆசைகளாலும் நிரம்பியவர்கள், நம்பிக்கையாலும் பொன்னாலும் கட்டுப்பட்டவர்களாகக் காணப்படுகிறார்கள்.
வஞ்சநாயாம் ச லோகேஷு ஸஸுகேஷ்வேவ ஜீயதே
இந்த உலகில், மகிழ்ச்சியில் வாழ்வது ஏமாற்றத்தினாலேயே நடக்கிறது.
கஶ்சித்கர்மாணி குருதே ந ப்ராப்யமதிகச்சதி
யாரோ ஒருவர் பல செயல்களைச் செய்கிறார், ஆனால் பெற வேண்டியதை அடைவதில்லை.
ஶுக்ரமந்யத்ர ஸம்பூதம் புநரந்யத்ர கச்சதி
விதை ஒரு இடத்தில் உருவாகி, பிற இடத்திற்கு செல்கிறது.
ஆம்ரபுஷ்போபமா யஸ்ய நிவ்ரு'த்திருபலப்யதே
மாம்பழ மலர் உதிர்வதைப் போல, யாருக்குத் துறப்பு கிடைக்கிறதோ அவருக்கே அமைதி உண்டு.
ஸித்தௌ ப்ரயதமாநாநாம் நைவாண்டமுபஜாயதே
வெற்றி பெற முயற்சித்தாலும், முட்டை உருவாகவில்லை.
ஆயுஷ்மாந் ஜாயதே புத்ரஃ கதம் ப்ரேதஃ பிதேவ ஸஃ
நீண்ட ஆயுளுடன் ஒரு மகன் பிறக்கிறான்; அப்படியிருக்க, அவன் எப்படி இறந்த தந்தையைப் போல இருக்க முடியும்?
தஶமாஸாந்பரித்ரு'தா ஜாயதே குலபாம்ஸநாஃ
பத்து மாதங்கள் கருவில் இருந்து பிறந்தவனே, குடும்பத்திற்கு பழி தருகிறான்.
விமலாநபிஜாயந்தே லப்த்வா தைரேவ மங்கலைஃ
அதே நல்ல குறிகள் இருந்தாலும், தூயவர்கள் பிறக்கவில்லை.
உபத்ரவைவாத்ரு'ஷ்டோ யோநௌ கர்பஃ ப்ரபத்யதே
எந்த வெளிப்படையான காரணமும் இல்லாமல், கரு கருவில் புகுகிறது.
பரித்யஜதி யோ துஃகம் ஸுகமப்யுபயம் நரஃ
யார் துயரையும் இன்பத்தையும் இரண்டையும் விட்டு விடுகிறாரோ—
துஃகமர்தா ஹி த்யஜ்யந்தே பாலநே ச ந தே ஸுகாஃ
பொருளைத் துயரால் விட்டு விடுகிறார்கள்; பாதுகாத்தாலும் அதில் இன்பம் இல்லை.