உத்தாய ஸத்க்ரு'தஸ்தேந ப்ரஹ்மபுத்ரோ ஹி கார்ஷ்ணிநா
எழுந்து நின்ற சுகரை, க்ருஷ்ணத்வைபாயனரின் மகன் என்பதால், அவர் மரியாதையுடன் வரவேற்றார்.
கிம் கரோஷி மஹாபாக வ்யாஸபுத்ர மஹாத்யுதே
வியாசரின் மகனே, பெரும் புகழுடையவரே, நீ இப்போது என்ன செய்கிறாய்?
த்வத்தர்ஶநமநுப்ராப்தஃ கேநாபி ஸுக்ரு'தேந ச
நான் உன்னைப் பார்க்கும் இந்த வாய்ப்பு, என்னுடைய புண்ணியத்தால் கிடைத்தது.
தத்வதஸ்வ மஹாபாக யதா த ஜ்ஜ்ஞாநமாப்நுயாம்
அதனால், பெருமைமிக்கவரே, அந்த அறிவை நான் எப்படிப் பெறலாம் என்று கூறுங்கள்.
நாஸ்தி ராகஸமம் துஃகம் நாஸ்தி த்யாகஸமம் ஸுகம்
பிடிப்பு போல் வேறு துயரம் இல்லை; விடுதல் போல் வேறு ஆனந்தமும் இல்லை.
ஸத்வ்ரு'த்திஃ ஸமுதாசாரஃ ஶ்ரேய ஏததநுத்தமம்
நல்ல நடத்தை, உயர்ந்த பழக்கம்—இதுவே உயர்ந்த நன்மை.
நாலம் ஸ துஃகமோக்ஷாய ஸம்கோ வை துஃகலக்ஷணஃ
சங்கம் போதுமானது அல்ல துயரிலிருந்து விடுபட; சங்கமே துயரத்தின் அடையாளம்.
மோஹஜாலாவ்ரு'தோ துஃகமிஹாமுத்ர ததாஶ்நுதே
மாயை எனும் வலைக்குள் சிக்கியவன் இங்கேயும் அங்கேயும் துயரத்தை அனுபவிக்கிறான்.
கார்யஃ ஶ்ரேயோர்திநா தௌ ஹி ஶ்ரேயோகாதார்தமுத்யதௌ
உயர்ந்த நன்மையை விரும்புகிறவன் செயல் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் அந்த இரண்டும் நன்மையைத் தடுக்க முயல்கின்றன.
வித்யாம் மாநாவமாநாப்யாமாத்மாநம் து ப்ரமாததஃ
அறிவும், மதிப்பும், அவமதிப்பும் மூலம், புத்தியுடன் தன்னை அறிய வேண்டும்.
ஆத்மஜ்ஞாநம் பரம் ஜ்ஞாநம் ஸத்யம் ஹி பரமம் ஹிதம்
ஆன்மா பற்றிய அறிவே உயர்ந்த அறிவு; உண்மையே மிக உயர்ந்த நன்மை.
இந்த்ரியைரிந்த்ரியார்தேப்யஶ்சரத்யாத்மவஶைரிஹ
இந்த உலகில், ஆன்மா கட்டுப்படுத்தும் உணர்வுகள், பொருட்களில் சஞ்சரிக்கின்றன.
ஆத்மபூதைரதத்பூதஃ ஸஹ சைவ விநைவ ச
ஆன்மாவாகிய உயிர்களுடன், ஆன்மா அல்லாதவர்களுடனும், சேர்ந்து மற்றும் தனித்தும் இருப்பான்.
அதர்ஶநமஸம்ஸ்பர்ஶஸ்ததைவாபாஷாணம் ஸதா
எப்போதும் பார்வை, தொடுதல், பேச்சு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
ந ஹிம்ஸ்யாத்ஸர்வபூதாநி பூதைர்மைத்ராயணஶ்சரேத்
எந்த உயிரையும் தீங்கு செய்யக் கூடாது; உயிர்களுடன் நட்பு கொண்டு நடக்க வேண்டும்.
ஆகிஞ்சந்யம் ஸுஸம்தோஷோ நிராஶிஷ்ட்வமசாபலம்
பொருளில் பற்றின்மை, முழு திருப்தி, எதிர்பார்ப்பு இல்லாமை, மன உறுதி ஆகியவை வேண்டும்.
பரிக்ரஹம் பரித்யஜ்ய பவ தாதஜிதேந்த்ரியஃ
பொருளை விட்டுவிட்டு, என் பிள்ளையே, உணர்வுகளை வென்றவனாக வா.
நிராஶிஷோ ந ஶோசந்தி த்யஜேதாஶிஷமாத்மநஃ
எதிர்பார்ப்பு இல்லாதவர்கள் துயரப்படுவதில்லை; தன்னிடமிருந்து எதிர்பார்ப்பை விட்டுவிட வேண்டும்.
தபரோநித்யேந தாந்தேந முநிநா ஸம்யதாத்மநா
தவம், அடக்கம், மன ஒழுக்கம் ஆகியவற்றால் முனிவன் தன்னை அடக்கிக் கொள்கிறான்.
குணஸம்கேஷ்வேஷ்வநாஸக்த ஏகசர்யா ரதஃ ஸதா
குணங்களில் பற்றில்லாமல், எப்போதும் தனிமையில் மகிழ்ந்து வாழ வேண்டும்.
த்வந்த்வாராமேஷு பூதேஷு வராகோ ரமதே முநிஃ
இரட்டை நிலைகளில் மகிழும் உயிர்களுடன், ஏழை முனிவன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
ஶுபைர்லபேத தேவத்வம் வ்யாமிஶ்ரைர்ஜந்ம மாநுஷம்
நல்ல செயலால் தேவர்களாகிறான்; கலந்த செயலால் மனித பிறவி பெறுகிறான்.
தத்ர ம்ரு'த்யுஜராதுஃகைஃ ஸததம் ஸமபித்ருதம்
அங்கே, மரணம், முதுமை, துயரம் ஆகியவற்றால் எப்போதும் வலியடைகிறான்.
அஹிதே ஹிதஸம்ஜ்ஞஸ்த்வமத்ருவே த்ருவஸம்ஜ்ஞகஃ
நீ, தீமையை நன்மை என்று, நிலையற்றதை நிலையானது என்று கருதுகிறாய்.
ஸம்வேஷ்ட்யமாநம் பஹுபிர்மோஹதந்துபிராத்மஜைஃ
தன் பிள்ளைகள் உருவாக்கிய மாயை நூல்களால் பலவிதமாக இறுக்கமாக கட்டப்பட்டிருப்பான்.
அலம் பரிக்ரஹேணேஹ தோஷவாந் ஹி பரிக்ரஹஃ
இங்கே உடைமைகள் வேண்டாம்; உடைமைகளில் குறைகள் நிறைந்துள்ளன.
புத்ரதாரகுடும்பேஷு ஸக்தாஃ ஸீதந்தி ஜந்தவஃ
பிள்ளைகள், துணை, குடும்பத்தில் பற்றுடன் இருப்பவர்கள் தாழ்ந்து போகிறார்கள்.
மோஹஜாலஸமாக்ரு'ஷ்டாந்பஶ்யஜந்தூந்ஸுதுஃகிதாந்
மாயை வலைக்குள் இழுக்கப்பட்டு மிகுந்த துயரத்தில் வாடும் உயிர்களைப் பார்.
பாரக்யமத்ருவம் ஸர்வம் கிம் ஸ்வம் ஸுக்ரு'ததுஷ்க்ரு'தே
பிறருடையது எல்லாம் நிலை இல்லாதது; நமக்கு சொந்தமானது நல்வினையும் தீவினையும் தான்.
அநர்தே கிம் ப்ரஸக்தஸ்த்வம் ஸ்வமர்தம் நாநுதிஷ்டஸி
பயனில்லாதவற்றில் ஏன் மூழ்குகிறாய்? உன் உண்மையான குறிக்கோளை ஏன் செய்யவில்லை?