ததந்யதாதிகே தஸ்மிந்நேவம் ஸ்பஷ்டே ஸுகாந்த்யகே
அதில் வேறுபாடு அதிகமாக இருந்தால், அப்படிப்பட்ட தெளிவான, இனிய முடிவுகளில்—
பூர்ணாந்தம் மத்யமத்ர ஸ்யாத்தர்ஶாந்தேஞ்ஜம் த்ரிபோநகம்
இங்கு, முழு முடிவை நடுவாகக் கருதுவர்; அமாவாசை முடிவில், அது மூன்று மடங்கு ஆகும்.
தத்திக்நாம்ஶக்ரு'தித்வ்யூநார்த்தார்கயுதா ஹரிஃ
அந்த அளவை திசையால் பெருக்கி, இரண்டு கழித்து, சூரியனின் பாதியைச் சேர்த்தால், ஹரி கிடைக்கும்.
ஹராப்தாலம்பநம் ஸ்வர்ணவித்ரிபேர்காதிகோநகே
ஹரியின் ஆதாரம் பொன்னாகும்; மூன்று மடங்கு அளவை எடுத்துச் சேர்த்து, ஒன்றை கூட்ட வேண்டும்.
ஶரோநோலம்பநஷடக்நே தல்லவாட்யோநவித்ரிபாத்
அம்பின் ஆதாரம் ஆறு மடங்கு குறைவாகும்; அளவை ஒன்றை கூட்டி, பின்னர் மூன்று மடங்கு செய்ய வேண்டும்.
ஶப்தேந்துலிப்தைஃ ஷட்பிஸ்து பக்தாநதிர்நதிர்நதாம்ஶதிக்
ஆறு, ஒலி மற்றும் சந்திரனால் குறிக்கப்பட்டவை; பக்தி, வணக்கம், வணங்காமை, திசையின் அளவு ஆகியவை கணக்கிடப்படுகின்றன.
ததஶ்சந்நஸ்திதிதலே ஸாத்யே ஸ்தித்யர்த்தஷட்த்ரிபிஃ
பின்னர், மூடப்பட்ட நிலையில், இலை பாதி நிலை மற்றும் மூன்று மடங்கு அளவை கொண்டு நிலைநிறுத்தப்படுகிறது.
ஸம்ஸ்க்ரு'தேஸ்தாப்யாம் ஸ்தித்யர்த்தே பவதஃ ஸ்புடே
அந்த இரண்டின் கணக்கீட்டால், நிலைநிறுத்தத்தின் பாதி தெளிவாகிறது.
அர்காத்யூநா விஶ்வ ஈஶா நவபஞ்சதஶாம்ஶகாஃ
உலகமும் இறைவனும் சூரியனைவிட குறைவாக, ஒன்பது மற்றும் பதினைந்து பாகங்களுடன் உள்ளனர்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்யாதௌ கேடபிம்பம் த்ரு'கௌஞ்ச்யே லம்பமீக்ஷ்ய ச
முதலில் கிரகத்தின் வட்டத்தைப் பார்த்து, கண்களால் அதன் ஆதாரத்தையும் கவனிக்க வேண்டும்.
அஸ்தே ஸாவயவா ஜ்ஞேயா கதைஷ்யாஸ்திதயோ புதைஃ
அது அஸ்தமிக்கும் போது, அது பல பகுதிகளாக இருப்பதாக அறிய வேண்டும்; புத்திசாலிகள் வருகை மற்றும் புறப்படும் நேரங்களை அறிகிறார்கள்.
ஸம்ஸ்காரதிகலம்பநமங்குலாத்யம் ப்ரஜாயதே
கணக்கீட்டின் ஆதாரம், விரல் முதலானவற்றால் உருவாகிறது.
ஶ்ரு'ங்கமந்யத்ர உத்வாச்யம் பலநாங்குலலேகநாத்
வேறு இடங்களில், உச்சி பலம் குறியீடு மற்றும் விரல் வரையல் மூலம் கூறப்படுகிறது.
விக்ரு'ஜ்யகாங்கஸித்தாக்நிபக்தாலப்தோநஸம்யுதாஃ
வளைந்த உறுப்புகள், அக்கினி, பக்தி ஆகியவற்றால் நிலைபெற்றும், பெற்ற ஆதாரத்துடன் இணைக்கப்படாதவர்களும் உள்ளனர்.
ரு'ஜ்வோரந்ரு'ஜ்வோர்விவரம் கத்யந்தரவிபாஜிதம்
மூட்டுகளுக்கும் இல்லாத இடங்களுக்கும் இடையில் உள்ள திறப்பை, அவற்றின் பாதை வேறுபாடுகள் பிரிக்கின்றன.
கநத்யாஸம்ஸ்க்ரு'தௌவ்வேஷூதக்ஸாம்யேந்யேந்தரம் யுதிஃ
துளைத் தயாரிப்பு செய்யப்படாதபோது, தெற்கு மற்றும் மற்ற திசைகள் சந்திக்கும் இடத்தில் சேர்க்கை நிகழ்கிறது.
யதா பேதோலம்பநாத்யம் ஸ்புடார்தம் ஸூர்யபர்வவத்
பிரிவு உறுதியாக இருக்கும்போது, பொருள் தெளிவாகத் தெரிகிறது; அது சூரியனின் மூட்டுகளைப் போலும்.
தயுதே மண்டலே க்ராந்த்யௌ துல்யத்வே வை த்ரு'தாபிதஃ
இரண்டு சுழற்சிகளும் வட்டத்தில் சமமாக இருந்தால், அதற்கு 'சமநிலை' என்று பெயர் வைக்கப்படுகிறது.
ஸமாஸ்ததா வ்யதீபாதோ பகணார்த்தே தபோயுதௌ
அப்போது இரண்டும் சமமாக இருந்தால், சந்திப்பு வட்டத்தின் பாதியில், சூரியனுடன் இணைந்து நிகழ்கிறது.
த்ரு'க்கல்பஸாதிதாம்ஶாதியுக்தயோஃ ஸ்வாவபக்ரமௌ
கணிக்கப்பட்ட காலத்தின் அடிப்படையில் இருவரது முன்னேற்றமும் பின்னேற்றமும் தனித்தனியே அறியப்படுகின்றன.
யதி ஸ்யாததிகா பாநோஃ க்ராந்தேஃ பாதோ கதஸ்ததா
சூரியனின் சுழற்சி அதிகமாக இருந்தால், சந்திப்பு முன்னே செல்லும்.
யதாந்யத்வம் விதோஃ க்ராந்திஃ க்ஷேபாச்சேத்யதி ஶுத்த்யதி
சந்திரனின் சுழற்சி வேறுபட்டிருந்தால், அந்த விலகல் சரிசெய்யப்பட்டால், அது தூய்மையடையும்.
தச்சாபாந்தர்மர்த்தவாயோர்ஜ்யபாவிநஶீதகௌ
அது வட்டத்திற்குள், காற்று பகுதியிலும், கிரகணம் ஏற்படும் சந்திரனுக்காக நிகழ்கிறது.
சந்த்ரபுக்த்யா ஹ்ரு'தம் பாநௌ லிப்தாதிஶஶிவத்பலம்
சந்திரன் உண்டபோது, சூரியனுக்குள், அளவுகள் மற்றும் திசைகள் போன்ற பலன்கள் குறைகின்றன.
கர்மைததஸக்ரு'த்தாவத்க்ராந்தீ யாவத்ஸமேதயோஃ
இச்செயல் இருவரது சுழற்சிகளும் சமமாக இருக்கும் வரை மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படுகிறது.
ஹீநேர்ऽத்வராத்ரகிகாகதோ பாவீ தாத்காலிகே ऽதிகா
குறைவு இருந்தால், தாக்கம் இரவு நேரத்தில் நிகழும்; அதிகம் இருந்தால், உடனே நிகழும்.
ஷஷ்டிஶ்சாசந்த்ரபுக்தாப்தா பாதகாலஸ்ய நாடிகாஃ
அறுபது நாடிகைகள், சந்திரன் உண்டதிலிருந்து பெறப்படுவது, சந்திப்பு நேர அளவுகள் ஆகும்.
தயோர்புக்தயந்தரேணாப்தம் ஸ்தித்யமர்த்தாம் நாடிகாதிவத்
இருவரது உண்ட இடைவெளியில் பெறப்படும் பாதி காலம், நாடிகை போன்றதாகும்.
தஸ்ய ஸம்பவகாலஃ ஸ்யாத்தத்ஸம்யோகேக்தஸம்ஜ்ஞகஃ
அதன் நிகழும் நேரம், அந்த இருவரது சேர்க்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ப்ரஜ்வலஜ்ஜ்வலநாகாரஃ ஸர்வகர்மஸு கர்ஹிதஃ
தீப்போல் எரிகின்ற வடிவம் கொண்டு, அது எல்லா செயல்களிலும் தவிர்க்கப்படுகிறது.