நஷ்டஜந்மவிதாநம் ச ததா த்ரேஷ்காணலக்ஷணம்
இழந்த பிறப்பை அறிதல், அதுபோல த்ரேஷ்காணத்தின் இலக்கணங்கள்.
திதிவாஸரநக்ஷத்ரயோகதித்யர்த்தஸம்ஜ்ஞகாஃ
திதி, நாள், நட்சத்திரம், யோகங்கள், அரைத் திதி என்று அழைக்கப்படுபவை.
சந்த்ரதா ராபலம் சைவ ஸர்வலக்ரார்தவாஹ்வயஃ
சந்திரனின் வளர்ச்சியும் குறைதலும், அதுபோல் எல்லா நட்சத்திரங்களின் காலங்களும்.
சௌலங்கர்ண்யயணம் மைஞ்ஜீ க்ஷுரிகாபந்தநம் ததா
முதல் முடி வெட்டும் நிகழ்ச்சி, காதில் குத்தும் செயல், முடி முழுவதும் சவரம் செய்தல், கத்தியை கட்டுவது ஆகியவை.
யாத்ராப்ரவேஶநம் ஸத்யோவ்ரு'ஷ்டிஃ கர்மவிலக்ஷணம்
பயணத்தைத் தொடங்குதல், இடத்தில் நுழைதல், திடீரென மழை பெய்தல், விசேஷமான செயல்கள் ஆகியவை.
ஏகம் தஶ ஶதம் சைவ ஸஹஸ்ராயுதலக்ஷகம்
ஒன்று, பத்து, நூறு, ஆயிரம், பத்தாயிரம், இலட்சம்.
நிரவர்வ ச மஹாபத்மம் ஶங்குர்ஜலதிரேவ ச
நிரவரம், மகாபத்மம், சங்கு, கடல் ஆகியவை.
க்ரமாதுத்க்ரமதோ வாபி யோகஃ கார்யோத்தரம் ததா
வரிசைப்படி அல்லது வரிசை தவிர்த்து இருந்தாலும், முடிவுக்கேற்றபடி சேர்க்க வேண்டும்.
ஶுத்தேத்தரோயத்குணஶ்சபாஜ்யாந்த்யாத்தத்பலம் முநே
பிரிப்பானது தூயதாக இருந்தால், முனிவரே, மீதியைக் கொண்டு பகுதியை பெருக்க வேண்டும்; அதுவே பலன்.
அந்த்யாத்து விஷமாத்த்யக்த்வா க்ரு'திம் மூலம்ந்யஸேத்ப்ரு'தக்
இறுதியில் எண் விசமமாக இருந்தால், அந்த விசமத்தை விட்டு, அடியை தனியாக வைக்க வேண்டும்.
தத்க்ரு'திம் ச த்யஜேத்விப்ர மூலேந விபஜேத்புநஃ
அந்த பெருக்கப்பட்டதை, பிராமணரே, விட்டு, மீண்டும் அடியால் வகுக்க வேண்டும்.
ஸமத்ர்யங்கஹதிஃ ப்ரோக்தோ கநஸ்தத்ரவிதிஃ பதே
சமத்திரை என்ற செயல் கூறப்பட்டது; அந்த இடத்தில் கனமானதற்கான விதியும் உள்ளது.
விஶோத்யம் விஷமாதந்த்யாத்தநம் தந்மூலமுச்யதே
இறுதியில் உள்ள விசமத்தால் செல்வம் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; அதுவே அடியாக அழைக்கப்படுகிறது.
தத்க்ரு'தித்வேந நிஹதாந்நிக்நீம் சாபி விஶோதயேத்
அந்த பெருக்கத்தால், குறைக்கப்பட்டதை மற்றும் நிக்னீயையும் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.
அந்யோந்யஹாரநிஹதௌ ஹராம்ஶௌ து ஸமுச்சிதா
ஒருவருக்கொருவர் எடுத்தலும் குறைத்தலும் செய்தபோது, பங்குகள் சரியாக பிரிக்கப்பட வேண்டும்.
பாகப்ரபாகே விஜ்ஞேயம் முநே ஶாஸ்ரார்தசிந்தகைஃ
பங்குகளின் விகிதம், முனிவரே, சாஸ்திரத்தின் பொருளை ஆராய்பவரால் அறியப்பட வேண்டும்.
பாகாஸ்தலஸ்தஹாரேண ஹரம் ஸ்வாம்ஶாதிகேந தாந்
பங்குகளை முழுவதிலிருந்து கழித்து, அவரவர் பங்கு அதிகமாக வழங்க வேண்டும்.
கார்யஸ்துல்யஹராம் ஶாநாம் யோகஶ்சாப்யந்ததோ முநே
பங்குகள் சமமானபோது, இறுதியில் சேர்க்க வேண்டும், முனிவரே.
அம்ஶாஹதிஶ்சேதகாதஹ்ரு'த்பிந்நகுணநே பலம்
பங்குகளை கழித்தல், வெட்டுதல், குறைத்தல், பெருக்குதல் ஆகிய செயல்களால் பலன் கிடைக்கும்.
ஶேஷஃ கார்யோ பாகஹாரே கர்தவ்யோ குணநாவிதிஃ
பங்குகளை வகுத்தபோது மீதி எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; பெருக்க விதியை பயன்படுத்த வேண்டும்.
பதஸித்த்யை பதே குர்யாததோரவம் ஸர்வதஶ்ச ரவம்
அடி எடுக்கும் போது, ஒவ்வொரு அடியிலும் ஓசை எழுப்ப வேண்டும்; அத்துடன் எல்லா இடங்களிலும் அந்த ஓசை ஒலிக்க வேண்டும்.
ரு'ணம் ஸ்வம் ஸ்வம்ரு'ணம் குர்யாத்ரு'ஶ்யே ராஶிப்ரஸித்தயே
தன் கடனைத் தெளிவாகக் காட்ட வேண்டும்; அதுவே ராசியின் அடையாளத்தை அடைவதற்காகும்.
அம்ஶஸ்த்வவிக்ரு'தஸ்தத்ர விலோமே ஶேஷமுக்தவத்
இங்கு பங்கு மாறாமல் இருக்கும்; எதிர்மாறாக இருந்தால், மீதமுள்ளது முன்பு கூறியபடி இருக்கும்.
இஷ்டக்நத்ரு'ஷ்டேநைதேந பக்தராஶிரநீஶிதஃ
விருப்பமானதை காணப்பட்டதுடன் பெருக்கினால், ராசியின் பகுதி கிடைக்கும்; அல்லாதது கிடையாது.
ராஶ்யந்தரஹ்ரு'தம் வர்கோத்தரம் யோஸுதஶ்ச தௌ
ராசிகளுக்கிடையே உள்ள வேறுபாடு குழுவின் மீதம் ஆகும்; பிறந்தவர், அந்த இருவரும்.
ஏகோ ऽஸ்ய வர்கோ தலிதஃ ஸைகோ ராஶிஃ பரோ மதஃ
இதில் ஒரு குழு பிரிக்கப்படுகிறது; அப்படி, ஒரு ராசி மேலானதாக கருதப்படுகிறது.
வர்கயோகாந்தரே வ்யேகே ராஶ்யோர்வர்கோஸ்த ஏதயோஃ
வேறு குழுவின் சேர்க்கையில், தனித்தவை ராசிகளும், அந்த இரண்டின் குழுக்களும் ஆகும்.
ஏஷீஸ்யாநாமுபே வ்யக்தே கணிதே வ்யக்தமேவ ச
தேடுபவர்கள் இருவரும் வெளிப்படையாக இருக்கிறார்கள்; கணக்கில் வெளிப்படுவதே எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.
த்ரு'ஷ்டஸ்ய ச குணார்த்தோ ந யுதம் வர்கீக்ரு'தம் குணஃ
காணப்பட்டதின் பெருக்கின் பாதி சேர்க்கப்படாது; குழுவாக்கப்பட்ட பெருக்கே பெருக்கி ஆகும்.
பக்தம் ததா மூலகுணம் தாப்யாம் ஸாத்யோத வ்யக்தவத்
அதேபோல், மூலப்பெருக்கியை அந்த இரண்டால் வகுத்தால், வெளிப்படுவதைப் போலவே முடியும்.