அவபோதாய தே ப்ரஹ்மந்த்ரு'ஷ்டாந்தோ தர்ஶிதோ மயா
'உனக்கு விளங்கச் செய்ய, பிராமணனே, நான் உனக்கு ஒரு உதாரணம் காட்டினேன்.'
ததேவம் த்வம் ஸமாசக்ஷ்வ கதமஸ்த்வமஹம் ததா
'இப்போது நீயே சொல்; இதில் நீ யார், நானே யார் என்று.'
நிதாதஃ ப்ராஹ பகவந்நாசார்யஸ்த்வம்ரு'புர்மம்
நிதாகன் சொன்னான்: 'பெரியவரே, நீ என் ஆசானல்ல; நீ ரிபு என்பவர்.'
யதாசார்யஸ்ய தேந த்வாம் மந்யே ப்ராப்தமஹம் குரும்
'ஆசானைப் போலவே, உம்மை நான் வந்த ஆசானாக நினைக்கிறேன்.'
குருஸ்நேஹாத்ரு'புர்நாமநிதாகம் ஸமுபாகதஃ
'ஆசானுக்குள்ள அன்பால், ரிபு என்றவர் நிதாகனை நாடி வந்தார்.'
பரமார்தஸாரபூதம் யத்ததத்வைதமஶேஷதஃ
'உயர்ந்த உண்மையின் சாரமும், முழுமையான இரண்டற்ற தன்மையும் அதுவே.'
நிதாகோ ऽப்யுபதேஶேந தேநாத்வைதபரோ ऽபவத்
'அந்த உபதேசத்தின் மூலம், நிதாகனும் இரண்டற்ற உண்மையில் மனம் செலுத்தினான்.'
ததா ப்ரஹ்மதநௌ முக்திமவாச பரமாத்விஜஃ
'அவ்வாறு அந்த சிறந்த பிராமணன், பரம்பொருளின் உடலில் விடுதலை பற்றி கூறினார்.'
பவ ஸர்வகதம் ஜ்ஞாநமாத்மாநமவநீபதே
அரசே, ஆன்மா என்பது எல்லாவற்றிலும் பரவி இருக்கும் அறிவே என்று அறிந்து கொள்.
ப்ராந்தத்ரு'ஷ்டிபிராத்மாபி ததைகஃ ஸந்ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்
ஆன்மா ஒரே ஒன்று என்றாலும், மயக்கம் காரணமாக அது பலவாகவும், வேறுபட்டதாகவும் தோன்றுகிறது.
ஸோ ऽஹம் ஸ ச த்வம் ஸ ச ஸர்வமேததாத்மாம்ஸ்வயம் பாத்யபபேதமோஹஃ
அந்த ஆன்மா நானும், நீயும், இந்த எல்லாமும்; வேறுபாடு என்பது அறியாமையால் தோன்றும் மாயை.
ஸ சாபி ஜாதிஸ்மரணாவபோதஸ்தத்ரைவ ஜந்மந்யபவர்கமாப
அந்த ஒருவனே, பிறவிகள் நினைவுடன், அதே பிறப்பிலேயே விடுதலை பெற்றான்.
ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியவிஶாம் ஶ்ரோர்த்ரு'ஆணாம் சாபி முக்திதம்
இது பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், கேட்பவர்களுக்கும் விடுதலை தரும்.
ப்ரஹ்மஜ்ஞாநமிதம் ஶுத்தம் கிமந்யத்கதயாமி வை
பிரம்ம அறிவு என்பது இதுவே, இதைவிட வேறு என்ன சொல்ல வேண்டும்?
அஸம்துஷ்ட இவ ப்ராஹ ப்ராதரம் தம் ஸநந்தநம்
திருப்தியில்லாதவனாக, அவன் தன் சகோதரன் சனந்தனனிடம் பேசினான்.
ததாபி நாத்மா ப்ரீயேத ஶ்ரு'ண்வந்ஹரிகதாம் முஹுஃ
மீண்டும் மீண்டும் ஹரியின் கதைகளை கேட்டாலும், ஆன்மா திருப்தி அடைவதில்லை.
ஸித்திம் ஸுமஹதீம் ப்ராப்தோ நிர்விண்ணோ ऽவாந்தரம் பஹிஃ
மிகுந்த Siddhi-யை அடைந்த பிறகும், உள்ளும் புறமும் விருப்பமின்றி இருந்தான்.
ந ஜாயதே கதம் ப்ராப்தோ ஜ்ஞாநம் வ்யாஸாத்மஜஃ ஶிஶுஃ
வியாசரின் மகன் சிறுவனாக இருந்தும், அவன் எப்படி இத்தகைய அறிவை பெற்றான்?
ஸமாக்யாஹி மஹாபாக மோ௭ஶாஸ்த்ரார்தவித்பவாந்
மிகுந்த பாக்கியசாலி, நீ வேதங்களின் அர்த்தத்தை அறிந்தவன்; அதை எனக்குச் சொல்லும்.
யாம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மதத்த்வஜ்ஞோ ஜாயதே மாநவோ முநே
முனிவரே, அதை கேட்டால் மனிதன் பிரம்மத்தின் உண்மையை அறிந்தவனாக ஆகிறான்; அதைக் கூறு.
ரு'ஷயஶ்சக்ரிரே தர்மம் யோ ऽநூசாநஃ ஸ நோ மஹாந்
முனிவர்கள் தர்மத்தை நடத்தினார்கள்; அதை படித்தவன் நம்மில் சிறந்தவன்.
தந்மே கர்ம ஸமாசக்ஷ்வ ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் மம
அந்தச் செயலை எனக்குச் சொல்; அதை கேட்க எனக்கு ஆவல் உள்ளது.
யஜ்ஜ்ஞாத்வா ஸாங்கவேதாநாமபிஜ்ஞோ ஜாயதே நரஃ
அதை அறிந்தால், மனிதன் வேதங்களும் அவற்றின் கிளைகளிலும் நிபுணராகிறான்.
சந்தஃஶாஸ்த்ரம் ஷடேதாநி வாதாங்காநி விதுர்புதாஃ
அளவுத்தொகை அறிவும், இந்த ஆறு வாதங்களும், பண்டிதர்கள் அறிவார்கள்.
வேதாஶ்சத்வார ஏவைதே ப்ரோக்தா தர்மநிரூபணே
தர்மத்தை நிர்ணயிக்க, இந்த நான்கு வேதங்களே முக்கியம் என்று கூறப்படுகிறது.
ஸோ ऽநூசாநஃ ப்ரபவதி நாந்யதா க்ரந்தகோடிபிஃ
அவற்றை படித்தவனே வெற்றி பெறுகிறான்; நூற்றுக்கோடி நூல்கள் இருந்தாலும் வேறு வழியில்லை.
த்வம்மஸ்மாஸு மஹாவிஜ்ஞஃ ஸாம்கேஷ்வேதேஷு மாநத
நீங்கள் எங்களிடம் எல்லா இக்கலைகளிலும் மிகுந்த அறிவுடையவராக இருக்கிறீர், பெருமை அளிப்பவரே.
ஸம்க்ஷேபாத்கதயிஷ்யாமி ஸாரமேஷாம் ஸுநிஶ்சிதம்
இவற்றின் சாரத்தை தெளிவாகச் சுருக்கமாக நான் சொல்லுகிறேன்.
வேதாநாம் வேதவித்பிஸ்து தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வதாமி தே
வேதங்களை அறிவோர் வேதங்கள் பற்றி கூறியதை நீ கேள், நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.
க்ரு'தாந்தே ஸ்வரஶாஸ்த்ராணாம் ப்ரயோக்தவ்ய விஶேஷதஃ
யாகத்தின் முடிவில், இசைச் சுரங்களின் அறிவை மிக முக்கியமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.