யஸ்ய யோகஃ ஸ வை யோகீ முமுக்ஷுரமிதீயதே
யார் அந்த யோக நிலையை அடைகிறாரோ, அவர் விடுதலை விரும்பும் யோகி எனப்படுகிறார்.
விநிஷ்யந்நஸமாதிஸ்து பரப்ரஹ்மோபலப்திமாந்
யார் சமாதியில் நிலைத்திருக்கிறாரோ, அவர் பரபிரம்மத்தை உணர்கிறார்.
ஜந்மாந்தரைரப்யஸநாந்முக்திஃ பூர்வஸ்ய ஜாயதே
பல பிறவிகளில் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தால் விடுதலை கிடைக்கும்.
ப்ராப்நோதி யோகீ யோகாக்நிதக்தகர்மசயோ ऽசிராத்
யோகியின் பழைய கர்மங்கள் யோகத்தின் தீயால் எரிந்து, அவன் விரைவில் யோகத்தை அடைகிறான்.
ஸேவேத யோகீ நிஷ்காமோ யிகிதாம் ஸ்வமநோ நயந்
யோகி ஆசை இல்லாமல், தன் மனதை கட்டுப்படுத்தி யோகத்தைப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.
குர்வ்வீத ப்ரஹ்மணி ததா பரிஸ்மிந்ப்ரவணம் மநஃ
அவன் தன் மனதை பிரம்மத்திலும் பரமனிலும் செலுத்த வேண்டும்.
விஶிஷ்டபலதாஃ காம்யா நிஷ்காமாநாம் விமுக்திதாஃ
வாஞ்சையுடன் செய்யும் யாகங்கள் சிறந்த பலனைத் தரும்; ஆசை இல்லாதவர்களுக்கு அவை விடுதலை அளிக்கும்.
யமாக்யைர்நியமாக்யைஶ்ச யுஞ்ஜீத நியதோ யதிஃ
ஒழுக்கம் கொண்ட தவசு, 'யமம்' என்றும் 'நியமம்' என்றும் அழைக்கப்படும் கட்டுப்பாடுகளையும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.
ப்ராணாயாமஃ ஸ விஜ்ஞேயஃ ஸபீஜோ ऽபீஜ ஏவ ச
உயிர்சுவாசக் கட்டுப்பாடு என்பது, விதையுடன் மற்றும் விதை இல்லாமல் இரு வகையிலும் அறியப்பட வேண்டும்.
குருதஃ ஸத்விதாநேந த்ரு'தீயஃ ஸம்யமாத்தயோஃ
அந்த இரண்டையும் முறையாக கட்டுப்படுத்தினால், மூன்றாவது ஒன்று அதிலிருந்து தோன்றும்.
ஆலம்பநமநந்தஸ்ய யோகிநோ ऽப்யஸதஃ ஸ்ம்ரு'தம்
மெய்யான யோகி, முடிவில்லாததை ஆதரமாகக் கொண்டு மனதை நிலைநிறுத்தி நினைவில் கொள்கிறான்.
குர்ய்யாஞ்சித்தாநுகாரீணி ப்ரத்யாஹாரபராயணஃ
பிரத்தியாஹாரத்தில் ஈடுபடும் ஒருவர், மனதிற்கேற்ப நடக்க வேண்டும்.
இந்த்ரியாணாமவஶ்யைஸ்தைர்ந யோகீ யோகஸாதகஃ
இந்திரியங்களை அடக்க முடியாவிட்டால், யாரும் யோகியும், யோக சாதகரும் ஆக முடியாது.
வஶீக்ரு'தைஸ்ததஃ குர்யாத்ஸ்திரம் சேதஃ ஶுபாஶ்ரயே
இந்திரியங்களை வென்று விட்டபின், மனதை நல்ல தெய்வீக அடைவில் உறுதியாக நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
யதாதாரமஶேஷம் து ஹ்ரூ'ந்தி தோஷஸமுத்பவம்
முழுமையான ஆதாரம் எதுவோ, அது தோன்றும் குறைகளை நீக்கும்.
ரூபம் மூர்தமமூர்தம் ச பரம் சாபரமேவ ச
உருவம் என்பது, வடிவமுள்ளதும், வடிவமில்லாததும், உயர்ந்ததும், சாதாரணமானதும் ஆகும்.
ப்ரஹ்மாக்யா கர்மஸம்ஜ்ஞா ச ததா சைவோபயாத்மிகா
பிரம்மம் என்றும், செயல் என்றும், இரண்டையும் உள்ளடக்கியதாகவும் அறியப்படுகிறது.
உபயாத்மிகா ததைவாந்யா த்ரிவிதா பாவபாவநா
அதேபோல், இன்னொன்று இரு இயல்புகளும் கொண்டது; இவ்வாறு தியானம் மூன்று வகைப்படும்.
கர்மபாவநயா சாந்யே தேவாத்யாஃ ஸ்தாவராஶ்சராஃ
செயலைத் தியானிப்பதன் மூலம், மற்ற தெய்வங்கள் மற்றும் நிலையானவை, அசைவானவை ஆகிய உயிர்கள் தோன்றுகின்றன.
அதிகாரபோதயுக்தேஷு வித்யதே பாவபாவநா
தகுதியும் அறிவும் உள்ளவர்களில் தியானம் இருக்கிறது.
விஶ்வமேதத்பரம் சாந்யத்பேதபிந்நத்ரு'ஶாம் ந்ரு'ப
இந்த உலகம் முழுவதும் பரமம்; வேறுபாடாகப் பார்க்கும் மனதிற்கும் வேறு ஒன்று உள்ளது, அரசே.
வசஸாமாத்மஸம்தோத்யம் தஜ்ஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம்
சொற்களால் ஆத்மாவிலிருந்து எழும் அறிவு, பிரம்ம அறிவு என அழைக்கப்படுகிறது.
விஶ்வஸ்வரூபம் வைரூப்யலக்ஷணம் பரமாத்மநஃ
உலகத்தின் வடிவமும், அதன் பல்வேறு தன்மைகளும், பரமாத்மாவின் இலக்கணங்கள் ஆகும்.
ததஃ ஸ்தூலம் ஹரே ரூபம் சிந்த்யம் யஞ்சக்ஷுகோசரம்
அதன்பின், கண்களுக்கு தெரியும் ஹரியின் ஸ்தூல ரூபத்தை தியானிக்க வேண்டும்.
மருதோ வஸவோ ருத்ரா பாஸ்காராஸ்தாரகா க்ரஹாஃ
மருத்துகள், வாசுக்கள், ருத்ரர்கள், சூரியன், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள்—all these are mentioned.
மநுஷ்யாஃ பஶவஃ ஶைலாஸமுத்ராஃ ஸரிதோ த்ருமாஃ
மனிதர்கள், மிருகங்கள், மலைகள், கடல்கள், நதிகள், மரங்கள்—இவை எல்லாம் கூறப்பட்டுள்ளன.
ப்ரதாநாதிவிஶேஷாந்தாஶ்சேதநாஞ்சேதநாத்மகம்
மூலப் பொருளிலிருந்து மிக நுண்ணிய வகைகள் வரை, உயிருள்ளதும் உயிரில்லாததும் அனைத்தும் உள்ளன.
மூர்த்தமேதத்தரே ரூபம் பாவநாத்ரிதயாத்மகம்
இவை அனைத்தும் ஹரியின் உருவமாக, மூன்று வகையான நிலைகளைக் கொண்டதாகும்.
பரப்ரஹ்மஸ்வரூபஸ்ய விஷ்ணோஃ ஶக்திஸமந்விதம்
அது பரபிரம்மத்தின் சுரூபமான விஷ்ணுவின் சக்தியால் கூடியதாகும்.
அவித்யாகர்மஸம்ஜ்ஞாந்யா த்ரு'தீயா ஶக்திரிஷ்யதே
அறியாமை மற்றும் செயல் என்ற பெயரால் மூன்றாவது சக்தியும் ஏற்கப்படுகிறது.