ஜ்ஞாநம் ஹி மோக்ஷதம் ஜ்ஞேயம் ததுபாயம் வதாமி தே
அறிவு உண்மையில் விடுதலை தரும்; அதை அடைவதற்கான வழியை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.
ஸம்யக் விசாரயேத்தீமாந்ஸத்பிஃ ஶாஸ்த்ரார்தகோவிதைஃ
புத்திசாலி ஒருவர், வேதங்களை நன்கு அறிந்த நல்லவர்களுடன் சேர்ந்து, கவனமாக சிந்திக்க வேண்டும்.
அநித்யாநி பரித்யஜ்ய நித்யமேவ ஸமாஶ்ரயேத்
நிலையில்லாதவற்றை விட்டுவிட்டு, எப்போதும் நிலையானவற்றையே அடைக்கலம் கொள்ள வேண்டும்.
அவிரக்தோ பவேத்யஸ்து ஸ ஸம்ஸாரே ப்ரவர்ததே
விருப்பம் இல்லாதவன் மட்டும் உலக வாழ்க்கையில் சுழல்கிறான்.
தஸ்ய ஸம்ஸாரவிச்சித்திஃ கதாசிந்நைவ ஜாயதே
அவனுக்கு உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுபடும் நிலை ஒருபோதும் ஏற்படாது.
ஶமாதிகுணஹீநஸ்ய ஜ்ஞாநம் நைவ ச ஸித்யதி
அமைதி போன்ற நல்ல குணங்கள் இல்லாதவருக்கு அறிவு கிடைக்காது.
ஹரித்யாநபரோ நித்யம் முமுக்ஷுரபிதீயதே
யார் எப்போதும் ஹரியை தியானிக்கின்றாரோ, அவர் விடுதலை நாடுபவர் என அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸர்வகம் பாவயேத்விஷ்ணும் ஸர்வபூததயாபரஃ
அவர் விஷ்ணுவை எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவராக எண்ணி, எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணை காட்ட வேண்டும்.
இதி ஜாநாதி யோ விப்ரதஜ்ஜ்ஞாநம் யோகஜம் விதுஃ
யார் இப்படிச் தெரிந்திருக்கிறாரோ, அவரை யோகத்திலிருந்து பிறந்த அறிவு உடையவர் என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
யோகோ ஜ்ஞாநம் விஶுத்தம் ஸ்யாத்தஜ்ஜ்ஞாநம் மோக்ஷதம் விதுஃ
யோகம் என்பது தூய அறிவு; அந்த அறிவு விடுதலை தரும் என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
த்வே ப்ரஹ்மணீ வேதிதவ்யே இதி சாதர்வர்ணீ ஶ்ருதிஃ
அதர்வண வேதம், 'இரண்டு வகை பரப்பிரம்மம் அறியப்பட வேண்டும்' என்று அறிவிக்கிறது.
தயோரபேதவிஜ்ஞாநம் யோக இத்யபிதீயதே
அந்த இரண்டிற்கும் வேறுபாடு இல்லையென்பதை உணர்வதே யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
அபரஃ ப்ரோச்யதே ஸத்பிஃ பரமாத்மா பரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
கீழ்மையானது அறிஞர்களால் கூறப்படுகிறது; உயர்ந்தது பரமாத்மா என அறியப்படுகிறது.
அவ்யக்தஃ பரமஃ ஶுத்தஃ பரிபூர்ண உதாஹ்ரு'தஃ
பரமன் வெளிப்படாதவர், தூயவர், முழுமையாக நிறைந்தவர் என்று விவரிக்கப்படுகிறார்.
பவேத்ததா முநிஶ்ரேஷ்ட பாஶச்சேதோ ऽபராத்மநஃ
அந்த நேரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, தனி ஆத்மாவின் பாசங்கள் துண்டிக்கப்படுகின்றன.
ந்ரு'ணாம் விஜ்ஞாநபேதேந பேதவாநிவ லக்ஷ்யதே
மனிதர்களிடம் அறிவில் வேறுபாடு இருப்பதால், பிரிவாக இருப்பது போலத் தோன்றுகிறது.
கீயமாநம் ச வேதாந்தைஸ்தஸ்மாந்நாஸ்தி பரம் த்விஜ
வேதாந்தத்தில் பாடப்பட்டபடி, அதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை, துவிஜா.
கர்த்த்ரு'த்வம் வாபி போக்த்ரு'த்வம் நிர்குணஸ்ய பராத்மநஃ
குணமில்லாத பரமாத்மாவுக்கு செய்பவர் என்றும் அனுபவிப்பவர் என்றும் எதுவும் இல்லை.
கிமப்யந்யத்யதோ நாஸ்தி தஜ்ஜ்ஞேயம் முக்திஹேதவே
வேறு எதுவும் இல்லாததால், விடுதலிக்காக அறிய வேண்டியது அதுவே.
தத்விசாரோத்பவம் ஜ்ஞாநம் பரம் மோக்ஷஸ்ய ஸாதநம்
அந்த ஆராய்ச்சியில் இருந்து எழும் அறிவு தான் உயர் முக்திக்கான வழி.
பரமஜ்ஞாநிநாமேதத்பரப்ரஹ்மாத்மகம் த்விஜ
உயர்ந்த அறிவுடையவர்களுக்கு, துவிஜா, இது பரம்பிரமத்தின் இயல்பாகும்.
பாதி விஜ்ஞாநபேதேந பஹுருபதரோ ऽவ்யயஃ
அறிவில் வேறுபாடு காரணமாக, அழியாதவன் பல வடிவங்களில் தோன்றுகிறான்.
தஸ்மாந்மாயாம் த்யஜேத்யோகாந்முமுக்ஷுர்த்விஜஸத்தம்
ஆகையால், துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, விடுதலை நாடுபவர் யோகத்தின் மூலம் மாயையை விட்டு விட வேண்டும்.
அநிர்வாச்யா ததோ ஜ்ஞேயா பேதபுத்திப்ரதார்யிநீ
அதன்பின், மாயை விவரிக்க முடியாததும், வேறுபாடு கொடுப்பதும் என்று அறியப்பட வேண்டும்.
தஸ்மாதஜ்ஞாநவிச்சேதோ பவேத்ரௌஜிதமாயிநாம்
ஆகையால், மாயையிலிருந்து விடுபட்டவர்கள் அறியாமையை அழிக்க வேண்டும்.
ஜ்ஞாநிநாம் பரமாத்மா வை ஹ்ரு'தி பாதி நிரந்தரம்
அறிவாளர்களுக்கு, பரமாத்மா நிச்சயமாக இதயத்தில் எப்போதும் பிரகாசிக்கிறான்.
அஷ்டாங்கைஃ ஸித்த்யதே யோகஸ்தாநி வக்ஷ்யாமி தத்த்வதஃ
யோகம் எட்டுவகை அங்கங்களால் Siddhikkum; அவற்றை உண்மையாக உமக்கு விளக்குவேன்.
ப்ராணாயாமஃ ப்ரத்யாஹாரோ தாரணா த்யாநமேவ ச
அவை ப்ராணாயாமம், பிரத்யாஹாரம், தாரணை மற்றும் தியானம் ஆகும்.
ஏஷாம் ஸம்க்ஷேபதோ வக்ஷ்யே லக்ஷணாநி முநீஶ்வர
இவற்றின் தன்மைகளை சுருக்கமாக உமக்கு சொல்கிறேன், முனிவர்களின் தலைவரே.
அக்ரோதஶ்சாநஸூயா ச ப்ரோக்தாஃ ஸம்க்ஷேபதோ யமாஃ
கோபமின்மை மற்றும் பொறாமையின்மை சுருக்கமாக யமங்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளன.