அந்தர்த்தாநகதஸ்தஸ்தௌ வ்யோம்நி தைர்யாவலோககஃ
அவன் மறைந்தவனாக ஆகாயத்தில் உறுதியாகக் கண்ணோட்டம் கொண்டு நின்றான்.
தர்மாங்கதஸ்ய வீரஸ்ய தஸ்ய ருக்மாங்கதஸ்ய து
தர்மாங்கதன் என்ற வீரனும், அந்த ருக்மாங்கதனும்,
வசநே புங்க்ஷ்வ புங்க்ஷ்வேதி மோஹிந்யா வ்யாஹ்ரு'தே ததா
அந்த நேரத்தில், மோஹினி ‘சாப்பிடு, சாப்பிடு’ என்று சொன்னாள்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கங்கஹஸ்தம் து பிதரம் தர்ம்மம்பூஷணஃ
தன் தந்தை வாள் பிடித்து நிற்பதை, தர்மத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனைப் பார்த்து,
வதநம் ப்ரேக்ஷ்ய சாதீநம் ஜநந்யா ந்ரு'பபுங்கவஃ
மற்றும் தாயின் கவலையுடன் இருந்த முகத்தையும் பார்த்து, அந்த அரசர்களில் சிறந்தவன்,
கம்புக்ரீவாம் ஸமாநாம் து ஸுவர்ணா ஸுகோமலாம்
சங்கு போல் கழுத்தும், ஒப்பற்ற அழகும், பொன்னிறமும், மிக نرم்மையான தோற்றமும் உடையவளை,
பித்ரு'பக்த்யா யுதேநைவ மாத்ரு'பக்த்யாதிகேந வை
தந்தைக்கு ஆன பக்தியோடு, தாய்க்கு அதைவிட அதிகமான பக்தியுடன்,
க்ரு'ஹீதகங்கே ஜகதீஶநாதே சசால ப்ரு'த்வீம் ஸநகா ஸமக்ரா
உலகத்திற்குத் தலைவனானவன் வாளை எடுத்தபோது, மலைகளுடன் கூடிய பூமி முழுவதும் நடுங்கியது.
நிபேதுருல்காஃ ஶதஶோ தராயாம் நிர்காதயுக்தாஃ ஸதடித்கமத்யாத்
வானில் இருந்து இடியும் மின்னலும் ஒலிக்க, நூற்றுக்கணக்கான விண்மீன்கள் பூமியில் விழுந்தன.
நிரர்தகம் ஜந்ம மமாதுநாபூத்க்ரு'தம் து தைவேந தஜகத்விதாயிநா
இப்போது என் பிறப்பு அர்த்தமற்றதாகிவிட்டது; உலகை உருவாக்கும் விதியின் செயல் இதுவே.
ஹரேர்திநே பாபபயாபஹே து த்ரு'ணைஃ ஸமாஹம் பவிதா த்ரிவிஷ்டபே
பாவத்துக்குப் பயத்தை நீக்கும் ஹரியின் நாளில், நான் சுவர்க்கத்தில் புல்லைப் போல அற்பமானவனாகி விடுவேன்.
ஸத்வாதிகோ யாஸ்யதி மோக்ஷமார்கம் கந்தாஸ்மி பாப நரகம் ஸுதாருணம்
நல்ல பண்புகள் உடையவன் முக்தி வழியை அடைவான்; ஆனால் நான், பாவி, கொடிய நரகத்திற்கே போவேன்.
மோஹிநீ மோஹஸம்யுக்தா பபாத தரணீதலே
மோஹம் பிடித்த மோகினி தரையில் விழுந்தாள்.
க்ரீவாயாஶ்சேதநார்தாய வ்ரு'ஷாங்கதஸுதஸ்ய து
விருஷாங்கதனின் மகனின் கழுத்தை அறுக்கும் நோக்கத்திற்காகவே இது நடந்தது.
ப்ரசிச்சிதே யாவததீவ ஹர்ஷாத்தைர்யாந்விதோ ருக்மவிபூஷணோ ऽஸௌ
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு தைரியத்துடன் இருந்த அவன், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அதனைச் செய்ய முனைந்தான்.
துஷ்டோ ऽஸ்மி துஷ்டோ ऽஸ்மி ந ஸம்ஶயோ ऽத்ர கச்சஸ்வ லோகம் மம லோகநாத
நான் திருப்தியடைந்தேன், சந்தேகமே இல்லை; ஜனங்களின் தலைவனே, என் உலகிற்கு செல்.
த்ரைலோக்யபூஜ்யாம் விமலாம் ச ஶுக்லாம் க்ரு'த்வா பதம் மூர்த்நி யமஸ்ய பூப
மூவுலகிலும் மதிக்கப்படும் தூய்மையானவளாக அவளை ஆக்கி, யமனின் தலையில் வைத்தான், அரசனே.
ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டமாத்ரோ விரஜா பபூவ ப்ரியாஸமேதஸ்தநயேந யுக்தஃ
அவன் தொடப்பட்ட உடனே பாவம் இல்லாதவனாகி, மனைவியும் மகனும் இணைந்து மகிழ்ந்தான்.
விஹாய லக்ஷ்மீமவநீப்ரஸூதாம் விஹாய தாஸீஃஸுதநம் ஸ கோஶம்
பூமியில் பிறந்த செல்வத்தையும், தாசிகளையும், சுதனனையும், பொக்கிஷத்தையும் அவன் விட்டு விட்டான்.
ஜகாம தேஹம் மதுஸூதநஸ்ய ததோம்ऽபராத்புஷ்பசயஃ பபாத
அவன் மதுசூதனனின் உடலுக்குச் சென்றதும், வானிலிருந்து மலர் மழை பொழிந்தது.
ராஜந் ஜகுர்கீதமதீவ ரம்யம் தேவாங்கநாஃ ஸம்நந்ரு'துர்முதாந்விதாஃ
அரசனே, தேவாங்கனைகள் இனிமையான பாடலைப் பாடி, மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடினார்கள்.
ஹரேஸ்தநௌ பூமிபதிம் ப்ரவிஷ்டம் ஸதாரபுத்ரம் ஸ்வலிபிம் ப்ரமார்ஜ்ய
ஹரியின் உடலில் நுழைந்த அரசன், மனைவியும் மகனும் உடன், தன் குற்றங்கள் அனைத்தும் நீங்கினார்.
பீதஃ புநஃ ப்ராப்ய பிதாமஹாந்திகம் ப்ரோவாச தேவம் சதுராநநம் ருதந்
பயந்தவனாய் மீண்டும் தாத்தாவிடம் சென்று, அழுதவாறு நான்முக தேவனை நோக்கி பேசினான்.
விதேஹி சாந்யத்ப்ரகரோமி தாத நிதேஶநம் மாஸ்து மதீய தண்டம்
தந்தையே, இன்னும் ஏதாவது செய்ய உத்தரவிடுங்கள்; எனக்கு தண்டனை வேண்டாம்.
மோஹிநீ நிஷ்பலா ஜாதா வந்த்யா ஸ்த்ரீ ஜநநே யதா
மோகினி பயனற்றவளாகிவிட்டாள்; குழந்தை பெற முடியாத பெண்ணைப் போல.
லோகஃ ப்ரயாதி வைகும்ண்டம் ந மாம் கஶ்சித்ப்ரபத்யதே
மக்கள் வைகுண்டத்திற்கு செல்கிறார்கள்; ஆனால் யாரும் என்னை நாடுவதில்லை.
ததாபி ஸர்வபூதாநாம் ந புத்திஃ பரிவர்ததே
அப்படியிருந்தாலும் எல்லா உயிர்களினதும் மனம் மாற்றமடையவில்லை.
ப்ரயாந்தி பரமம் லோகம் லுப்தபாபாஃ பிதாமஹ
பாவங்கள் நீங்கியவர்கள், பிதாமகரே, உயர்ந்த உலகை அடைகின்றார்கள்.
நாயாதி தவ ஸாமீப்யம் ந புங்க்தே லோககர்ஹிதா
அவன் உமது அருகில் வருவதில்லை; உலகம் வெறுக்கும் பொருளை அனுபவிப்பதுமில்லை.
ரவிபுத்ரவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரோவாச கமலாஸநஃ
சூரியபுத்தரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தாமரையிலிருக்கும் அவர் பேசினார்.