நாரதபுராணம்

हरिगीतसमुद्गाने चक्रतुस्तद्वदस्व नः

அவர்கள் ஹரியின் மகிமையைப் பாடினர்; அது எப்படி நடந்ததோ, அதைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

निर्ममा निरहंकाराः सर्वे ते ह्यूध्वरेतसः

அவர்கள் அனைவரும் சொந்தம் என்ற உணர்வும், அகந்தையும் இல்லாதவர்கள்; மேலும், அவர்கள் எல்லோரும் தவமிருப்பவர்கள்.

सनस्फुमारश्च विभुः सनातम इति स्मृतः

சனகன், குமாரர்கள் மற்றும் வலிமைமிக்கவர் என்றும் நிலைத்தவர்கள் என்று நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

इष्टं मार्गे ऽथ ददृशुः गङ्गां विष्णिपदीं द्विजाः

பின்னர், தங்கள் வழியில் அந்த முனிவர்கள் விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து பிறந்த கங்கையைப் பார்த்தார்கள்.

एतस्मिन्नन्तरे तत्र देवर्षिर्नारदो मुनिः

அந்த நேரத்தில், அதே இடத்தில் தெய்வீக முனிவர் நாரதர் தோன்றினார்.

तान्दृष्ट्वा स्त्रातुमुद्युक्तान्नमस्कृत्य कृताञ्जितिः

அவர்களை குளிக்க தயாராக இருப்பதைப் பார்த்து, நாரதர் கைகளை கூப்பி வணங்கி நின்றார்.

नारायणाच्युतानन्त वासुदेव जनार्दन

நாராயணா, அச்யுதா, அனந்தா, வாசுதேவா, ஜனார்த்தனா!

क्षिरोदशायिन्देवेश दामोदर नमो ऽस्तु ते

பால்கடலில் உறங்கும் இறைவா, தேவர்களின் தலைவா, தாமோதரா, உமக்கு வணக்கம்!

अजानिरुद्धामलरुङ्मुरारं त्वं पाहि नः सर्वभयादजस्त्रम्

பிறவியில்லாதவனே, அனிருத்தா, தூயவனே, முரனை அழித்தவனே, எங்களை எல்லா பயங்களிலிருந்தும் எப்போதும் காப்பாற்றும் இறைவா!

उपासीनश्च तैः सार्द्धं सस्नौ प्रीतिसमन्वितः

அவர்களுடன் உட்கார்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் நாரதரும் குளித்தார்.

स्त्रात्वा संतर्त्य देवर्षिपितन्विगतकल्मषाः

குளித்து பாவங்கள் நீங்கிய தெய்வ முனிவரும் அவரோடு வந்தவர்களும் ஆற்றைக் கடந்தார்கள்.

कथां प्रचक्रुर्विविधाः नारायण गुणाश्रिताः

அவர்கள் நாராயணனின் குணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு பலவகை கதைகளைச் சொல்லத் தொடங்கினார்கள்.

चकारनारदः प्रश्नं नानाख्यानकयान्तरे

பல கதைகள் நடுவில் நாரதர் ஒரு கேள்வியை எழுப்பினார்.

यूयं सर्वे जगन्नाथा भगवन्तः सनातनाः

நீங்கள் அனைவரும் உலகத்தின் ஆண்டவர்களும், எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் பாக்கியசாலிகளும் ஆவீர்கள்.

पृच्छे ततो वदत मे भगवल्लक्षणं बुधाः

அதனால் நான் கேட்கிறேன்; பகவானின் அடையாளங்கள் என்னவென்று அறிவாளிகளே, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

गङ्गापादोदकं यस्य स कथं ज्ञायते हरिः

பாத நீராக கங்கை உள்ள ஹரியை எப்படிச் சிந்திக்கலாம்?

ज्ञानस्य लक्षण ब्रूत तपसश्चापि मानदाः

அறிவின் அடையாளங்கள் மற்றும் தவத்தின் அடையாளங்கள் என்னவென்று, மரியாதை அளிப்பவர்களே, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

परावर निवासाय सगुणायागुणाय च

மேலுள்ள உலகங்களிலும் கீழுள்ள உலகங்களிலும் உறையும், பண்புகளுடன் இருப்பவனும், பண்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டவனுமாகிய அவனை நான் வணங்குகிறேன்.

योगीश्वराय योगाय योगगम्याय विष्णवे

யோகிகளின் தலைவனாகவும், யோகத்தின் உருவாகவும், யோகத்தால் அடையக்கூடியவனாகவும், விஷ்ணுவாகிய அவனை நான் வணங்குகிறேன்.

ज्ञाचेश्वराय ज्ञेयाय ज्ञात्रे विज्ञानसंपदे

அறிவின் இறைவனாகவும், அறிய வேண்டிய பொருளாகவும், அறிந்தவராகவும், முழுமையான அறிவை உடையவனாகவும் இருப்பவனை நான் வணங்குகிறேன்.

ध्यानेश्वराय सुधियेध्येयध्यातृस्वरुपिणे

தியானத்தின் இறைவனாகவும், புத்திசாலிகள் தியானிப்பதற்கும், தியானிப்பவரின் உண்மையான வடிவமாகவும், தியானமாகவும் இருப்பவனை நான் வணங்குகிறேன்.

यच्छक्तियुक्तास्तमजं पुराणं सत्यं स्तुतीशं सततं नतो ऽस्मि

அந்த சக்தியுடன் கூடிய, பிறப்பில்லாத, பழமையான, உண்மையான புகழுக்குரிய இறைவனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

कल्पान्तरुद्राख्यतमुः स देवः शेतेंऽघ्रिपानस्तमजं भजामि

யுக முடிவில் ருத்ரன் என்று அழைக்கப்படுகிற அந்தத் தெய்வத்தை, ஞானிகள் whose feet are honored by the wise, பிறப்பில்லாதவனை நான் பக்தியுடன் சேவிக்கிறேன்.

विराजमानः स्वपदे पराख्ये तं विष्णुमाद्यं शरणं प्रपद्ये

உயர்ந்த தன் இடத்தில் ஒளிவீசும் அந்த ஆதியான விஷ்ணுவை நான் சரணடைகிறேன்.

संकल्पपूर्वात्मकदेहहेतुस्तंस्तमेव नित्यं शरणं प्रपद्ये

எல்லா உடல்களுக்கும் காரணமாக, எண்ணத்தின் மூலம் உருவாகும் அவனை மட்டுமே நான் எப்போதும் சரணடைகிறேன்.

देवं च भूमारविनोदशीलं तं वासुदेवं सततं नतो ऽस्मि

பூமிக்கும் நதிகளுக்கும் ஆனந்தம் அளிப்பவனாகிய வாசுதேவனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

विदार्यसंराक्षितवान्स्वभक्तं प्रह्लादमीशं तमजं मनामि

தன் பக்தன் ப்ரஹ்லாதனை எதிரியைத் துண்டித்து காப்பாற்றிய பிறப்பில்லாத இறைவனை நான் போற்றுகிறேன்.

जगद्विधातारमकर्मकं च परं पुराणं पुरुषम नतो ऽस्मि

உலகத்தை உருவாக்கும், செயல் இல்லாத, உயர்ந்த, பழமையான புருஷனை நான் வணங்குகிறேன்.

स्वमूर्तिभेदैः स्थित एक ईशस्तमादिमात्मा नमहं भजामि

தன் சொந்த வடிவங்கள் பலவாக இருந்தாலும் ஒரே இறைவனாக நிலை கொண்ட ஆதிமூல ஆத்மாவை நான் வணங்கி சேவிக்கிறேன்.