புனிதமான நாரத புராணத்தில் கூறப்பட்ட இந்த அத்தியாயத்தின் ஓர் அற்புதமான பகுதியை நான் உங்களுக்காக கதையாக விவரிக்கின்றேன். பகவான் நாரதர், காலத்தின் மற்றும் திதி, நட்சத்திரம், கரணம், முகூர்த்தம் ஆகியவற்றின் ரகசியங்களை விளக்கி, அவற்றின் தெய்வீகத் தொடர்பையும், பலன்களையும் நமக்கு எடுத்துரைக்கிறார். முதலில், பிலாஷ மரம் பாக்யபாஜ் என்பவரால் தோன்றியது; அப்படியே, அக்ஷ மரம் அரியமன் என்பவரால் உருவானது. ஸ்வாதி மற்றும் உக்ஷ நட்சத்திரங்களில் அர்ஜுன மரம் பிறக்கிறது; த்விதைவைத்ய என்ற இடத்தில் விகங்கட மரம் தோன்றுகிறது. மூலபா என்ற இடத்தில் சர்ஜ மரமும், வாரிதிஷ்ண்யாவிலிருந்து வஞ்சுல மரமும் எழுகிறது. வசுதிஷ்ண்யாவிலிருந்து சமி மரம், வாருணார்க்ஷாவிலிருந்து கடம்ப மரம் உண்டாகின்றன. பௌஷ்ணதிஷ்ண்யாவில் மதூக மரம் தோன்றுகிறது. இவை எல்லாம் சந்திர மண்டலங்களின் மரங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. பின்பு, யோகத்தின் அதிபதிகள் யமன், விச்வே, இந்து, தாத்ரு, ஜீவ, நிஷாகரர் என அறுவர். கணேசா, ருத்ரா, தனதா, த்வஷ்ட்ரு, மித்ரா, சடானனன் ஆகியோர் இந்த தெய்வங்கள். வைத்ருதி, வ்யதீபாதம் போன்றவை எல்லாக் காலங்களிலும் பெரிய பாவங்களாகக் கொள்ளப்படுகின்றன. விஷ்கம்பா, வஜ்ரா ஆகியவற்றில் மூன்று கணக்கிடப்படுகின்றன; கண்டா, அதிகண்டா ஆகியவற்றில் ஆறு. அதிதி, இந்து, மதா, அஹ்யா, அஷ்வமூல, மைத்ர, ஜ்யா ஆகிய பெயர்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஒரு கோடலை மேலேவரை இழுக்க வேண்டும்; அதன் மீது பதின்மூன்று கோடுகள் குறுக்கே இழுக்கப்பட வேண்டும். சூரியனும் சந்திரனும் செல்லும் பாதைகள் மேலே அல்லது கீழே சென்றாலும், அவை ஒன்றாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும். பன்னிரண்டு விநாடிகளை கழித்தால், மீதமிருப்பது இரண்டு கட்டிகாக்கள். இந்திரன், ப்ரஜாபதி, மித்ரன், த்வஷ்ட்ரு, பூ, ஹரி ஆகியோர் மிகவும் பிரியமானவர்கள். பவா, பலவ, கௌலவ, தைதில, கர, வணிஜ் என்ற ஆறு உத்தம கரணங்கள் உள்ளன. வாயில் ஐந்து, கழுத்தில் ஒன்று, மார்பில் பதினொன்று என இடங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. வாயில் வேலை இழப்பும், கழுத்தில் மரணமும், மார்பில் வறுமையும் ஏற்படுகின்றன. இவற்றில் நடுவில் உள்ளவை நிலையானவை; நாக மற்றும் சதுஷ்பதாவின் நடுவும் இப்படியே. விச்வே, விதாத்ரு, பிரஹ்மன், இந்திரன், ருத்ரன், அக்னி, வசு, தொயபா ஆகியோர் பெயர் பெறுகின்றனர். ஈசன், அஜபாதா, அகிபுத்ன்யா, பூஷா, அஸ்வினி, அவஹ்னயா ஆகியோரும் சேர்க்கப்படுகின்றனர். பகலின் பதினைந்து பாகம், இரவின் அளவிலும் அதேபோல் பகிரப்படுகிறது. அரியமன், ராக்ஷஸ, ப்ராஹ்ம, பித்ரிய, அக்னேய, அபிஜித் ஆகிய முகூர்த்தங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இம்முகூர்த்தங்களை புண்ணிய காரியங்களில் தவிர்க்க வேண்டும். ஆனால், ஒரு முகூர்த்தம் தெய்வத்தின் ஆட்சி பெற்றிருந்தால், பயணம் போன்ற செயல்கள் எப்போதும் செய்யலாம். ஏழாவது மற்றும் பத்தாவது இடத்தில் சூலம், பதினெட்டாவது இடத்தில் சனி உள்ளது. ஒன்பதாவது மற்றும் ஐந்தாவது இடங்களில் வஜ்ரம் விழும் என்று அறிய வேண்டும். இருபத்தொன்றாவது நட்சத்திரத்திலிருந்து ஒவ்வொன்றும் முறையே அறியப்பட வேண்டும். சூரிய, பித்ரு, மற்றும் அனைத்து பித்ரு நட்சத்திரங்கள், த்வஷ்ட்ரு, மித்ர, ப்ரதபா ஆகிய நட்சத்திரங்கள் திஷ்ண்யாவில் உள்ளன; இங்கு, சேர்க்கை அபசகுனமாக இருந்தால் அது வீழ்ச்சி அடையும். திதி மற்றும் வாரத்தின் சேர்க்கையால் பதின்மூன்று வகைகள் உள்ளன. ஏழாவது திதி ஞாயிற்றுக்கிழமை வந்தால், அல்லது முதல் திதி திங்கட்கிழமை வந்தால், ஆனந்த, காலதண்ட, தூம்ரதாத்ரு, சுதாகர, மித்ர, மாணச, பத்ம, லும்பக, உற்பாத, ம்ரித்யு, ராக்ஷஸ, வர, ஸ்தைர்ய, வர்த்தமான என்ற பெயர்களில் அவை வரிசையாக அமைந்துள்ளன. ஞாயிற்றுக்கிழமையில் தஸ்ர, பார்திது, பாத்வித என்ற பெயர்கள் வரிசையாக வருகின்றன. வைஷ்வதேவனிலிருந்து பகுசுத, வாருணனிலிருந்து பாஸ்கராத்மஜன் வருகின்றனர். திங்கட்கிழமையில் மித்ரப, ஆசார்ய, திஷ்ய, பௌஷ்ண, ப்ருகு புத்திரன் ஆகியோர்; ஆதித்ய, பௌமனுக்காக நந்தா; சுக்கிரன், சசாங்கனுக்காக பத்ரா; வெள்ளிக்கிழமை நந்தா திதி, திங்கட்கிழமை பத்திரா, செவ்வாய்க்கிழமை ஜயா ஆகியன. பதினொன்றாவது திதியில் திங்கட்கிழமை, பன்னிரண்டாவது திதியில் ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆகியன குறிப்பாக குறிப்பிடப்படுகின்றன. இவ்வாறு, நாரதர் காலத்தின், திதி, நட்சத்திரம், கரணம், முகூர்த்தம், அவற்றின் தெய்வீகத் தொடர்பும், அவற்றில் செய்யவேண்டிய காரியங்களும், தவிர்க்க வேண்டிய அபசகுனங்களும், ஒவ்வொன்றின் பலனும், புண்ணியம்-பாவம் ஆகியவற்றையும் மிகவும் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறார். இந்த அறிவை அறிந்து, மனிதர்கள் தங்கள் செயல்களில் அவசியமான முறையில் கவனம் வைக்க வேண்டும் என்று நாரதர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.