சூரியன், சந்திரன் மற்றும் கிரகங்களின் இயக்கங்களை அறிந்து, அவர்களின் திரைமுகங்களை கணக்கிடும் புனிதக் கணித முறைகள் இங்கே விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன. முதலில், கிரகங்கள் நகரும் அளவுகளை உண்மையான மதிப்புகளால் வகுத்தால், அதனால் கிடைக்கும் கூட்டு வல்லியை (chord-product) பெறலாம். இந்தக் கிடைத்த முடிவை, அளவை இழந்த ஜ்யா-பிண்டத்தில் பயன்படுத்த வேண்டும். ஜ்யாவை அகற்றியபின் மீதமுள்ளதை, அவ்வாறு சரியான முறையில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். சூரியனின் மெதுவாக நகரும் வட்டப் பகுதியை "மனவ:" என்பர்; சந்திரனுக்கானவை "ஷீதகோரதா:" என அழைக்கப்படுகின்றன. ஒரு ஜோடியின் முடிவில் உள்ள வட்டப் பகுதிகள் "காக்னி", "சுரா", "சூர்ய", "நவார்ணவ" எனப்படும். செவ்வாய் மற்றும் பிற கிரகங்களுக்கு அந்த இடங்களில் உள்ளவை "ஷௌக்ன்ய", "யுக்மாந்த", "அக்னி", "தஸ்ரக" என பெயர் பெறுகின்றன. ஒற்றை ராசியின் முடிவில், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் கருத்துப்படி, அவை "விவிஷ்வேய" மற்றும் "அபர்வதா" என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஒற்றை மற்றும் ஜோடி ராசிகளின் முடிவில் உள்ள குணங்கள், புஜா-ஜ்யா மற்றும் த்ரிஜ்யாவிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. அந்தக் குணத்தில், புஜா, கோடி, ஜ்யா ஆகியவை தத்தமது அங்குலங்களாலும் நிமிடங்களாலும் வகுக்கப்படுகின்றன. மகர மற்றும் பிற ராசிகளின் ஆரம்பத்தில், நடுவில் உள்ள கோடியின் பெருக்கை "தன" என்று அறிக. அந்தப் பெருக்கத்துடன் புஜா பெருக்கத்தின் வர்க்கங்களின் கூட்டுத்தொகையிலிருந்து மூல்யை எடுத்தால், அது "சலாபித" எனப்படும். பின்பு, கடக மற்றும் பிற ராசிகளின் ஆரம்பத்தில் த்ரிஜ்யாவில் உள்ள கோடி பெருக்கத்தை கழிக்க வேண்டும். புஜா பெருக்கத்தை, த்ரிஜ்யாவின் வர்க்க மூல்யால் வகுத்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். இது செவ்வாய் மற்றும் பிற கிரகங்களுக்கு, ஆரம்பத்திலும் நான்காவது முறையிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. "சைர்த்ய", "மாத்ய", மீண்டும் "மாந்த்ய", "சைர்க்ய"—இவை நான்கு முறைகளாக வரிசைப்படும். கிரகங்களின் செல்வம், அங்குலங்கள் மற்றும் பிறவற்றில், துலாம் ஆரம்ப வட்டமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். கிரகங்களுக்கான அங்குலங்கள், சூரியனைப் போலவே, ராசி வகுப்புகளால் கணக்கிடப்பட வேண்டும். கடக ஆரம்பத்தில் அந்தச் செல்வம் காணப்படும்; மகர ஆரம்பத்தில் அது வட்டமாக அழைக்கப்படும். தனது மெதுவாக நகரும் வட்டத்தால் வகுத்து கிடைக்கும் நிமிடங்களை, தத்தமது அங்குலங்களில் இருந்து குறைக்க வேண்டும். பின்பு, மீதமுள்ளவை, வில் நாணும் காதும் இடையே உள்ள வட்டம் வழியாக செலுத்தப்படுகின்றன. கடன் அதிகமாக இருந்தால், அதை கழித்த பின்பு மீதம் வளைந்த பாதையில் நகரும். அம்பு, ருத்ரன், சந்திரனின் கால்பகுதி மற்றும் சூரியனின் பகுதி ஆகியவை பூமியின் பிள்ளைகள் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. முன்னேறும் வட்டம் சமவெளிப் பகுதியால் பெருக்கப்பட்டு, ஹொரைசன் வட்டம் பன்னிரண்டால் வகுக்கப்படும். வில் மேலே கடந்தால், செல்வம் இல்லையெனில் தனித்தனியாகக் குறைக்கப்படுகிறது. தெற்கே கடந்தும், எதிர்மாறாக இருந்தால், அவை இரட்டிப்பாகும். கிரகங்களின் அங்குலங்கள், சூரிய பகுதி, அனுபவத்தின் தொடக்கம் மற்றும் பிற விஷயங்கள் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றன. கடந்த தூரங்களைக் அறிந்து, அவை அறுபதால் பெருக்கப்பட வேண்டும்; அனுபவ காலங்கள் மற்றும் பெற்ற கால அலகுகள் பெறப்படுகின்றன. கடந்த தூரங்களை அறுபதால் பெருக்கி, அதிகமான அனுபவ காலத்தால் வகுக்க வேண்டும். மீதம் பவ, பலவ, கௌலவ, தைதில, கர எனப்படும். அதேபோல், சகுனி, நாக, சதுஷ்பத, கிம்ஸ்துக்ன ஆகிய பெயர்களும் உண்டு. தேவையான விரல் அளவுகளால், வட்டத்தை சமமாகக் குறியிட வேண்டும். நிழலின் முனை எங்கு தொட்டுவிட்டதோ, அது காலை மற்றும் பிற்பகல் நேரமாகக் கொடுக்கப்படுகிறது. நடுவில், தெற்கிலிருந்து வடக்கு வரை நூலால் ஒரு கோடு இழுக்க வேண்டும். இடைநிலைக் திசைகள், திசைகளின் நடுவில் உள்ள மீன்கள் மூலம் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன; துணை திசைகளும் அதேபோல். அங்கு, கொடுக்கப்பட்ட கைநாண் விரல் அளவுகளால், விரும்பிய பிரகாசம் கருதப்படுகிறது. நிழல் வட்டமும் சமவெளி வட்டமும் இப்படியே விவரிக்கப்படுகின்றன. விரும்பிய நிழலும் சமவெளியும் இடையே உள்ள முனை பெயர் பெறுகிறது. அடிப்படை ஞானம் கட்டப்பட்டால், நிழல் எதிர்மாறாக அளக்கப்படுகிறது. அதன் குணங்களிலிருந்து, சரியான முறையில், பக்தியுடன் நாட்கள் எண்ணிக்கைப்படி பலன் பெறப்படுகிறது. அந்தத் தொடர்பிலிருந்து, பிரகாசம், நிழல் மற்றும் மலர்களின் திறப்பும் பிறப்பதும் உண்டாகின்றன.