சனி கிரகத்திற்காக ஆறு, ஐந்து மற்றும் சந்திர வடிவங்கள், அதேபோல் நாக வடிவங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன. கிரகங்களின் நொடுகளின் இடப்பக்கத்திற்காக, அவற்றின் சொந்த அக்கினி, தணிப்பு, குதிரை மற்றும் பத்து வடிவங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. வசுக்கள் இரண்டு, எட்டு, மலை வடிவங்கள் மற்றும் ஏழு மலை திதிகள் யுகத்தில் உள்ளன. திதிகள் குறைந்தபோது, இரண்டு, எட்டு, ஆகாயம், அம்புகள் மற்றும் அசுவினிகள் ஆகிய வடிவங்கள் அமையும். மாதங்களாக ஆறு, மூன்று, அக்கினி, வேதம், அக்கினி, ஐந்து மற்றும் பிரகாசிக்கும் கதிர்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. செவ்வாய்க்கு வேதம் தன் சொந்தமானது; புதனுக்காக எட்டு காலங்கள் மற்றும் அக்கினிகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன. சனிக்காக, பசுக்கள் மற்றும் அக்கினிகள் நொடுகளின் வடிவங்களாக கருதப்படுகின்றன. கிருத யுகத்தில் மலை, சந்திரன், வெற்றி, ஓர் ஒலி, அக்கினி மற்றும் ஆனந்தம் ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன. இப்போதைய யுகத்தில் வருடங்களின் பெயர்கள் கிரகங்களைப் பொறுத்து வழங்கப்படுகின்றன. சந்திர மாதங்கள் தனித்தனியாக சூரிய மாதங்களின்படி பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இருமுறையும் திதிகள் குறைவு நடைமுறையில் உள்ளது; சந்திர தினங்கள் பிரிக்கப்படுகின்றன. சாவண, சூரிய, சந்திர மற்றும் பிற தினங்கள், மாதங்கள், ஆண்டுகள் இவ்வாறு விவரிக்கப்படுகின்றன. மாதங்கள், ஆண்டுகள், தினங்களின் எண்ணிக்கைகள் அவற்றின் வடிவங்களுடன் சேர்த்து இரண்டு அல்லது மூன்று மடங்கு பெருக்கப்படுகின்றன. தினங்களின் கூட்டுத்தொகை பக்கவாரங்களின் எண்ணிக்கையால் வகுக்கப்பட்டு, அதனை தீய தினங்களின் எண்ணிக்கையால் பெருக்க வேண்டும். இவ்வாறு, முன்பே செய்த பாபங்களைச் சேர்த்தவர்கள் மெதுவாகவோ வேகமாகவோ பலனை அனுபவிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. பூமியின் சுற்றளவு எட்டு நூறு யோஜனாக்கள் எனக் கொள்ளப்படுகிறது; காதுவடிவ விரிவுகளுக்காக இரட்டிப்பாகும். பூமியின் உண்மையான சுற்றளவு, ஜ்யா (chord) அதன் சைன் (sine) மற்றும் ஆரம் (radius) ஆகியவற்றால் பெருக்கப்பட்டு பெறப்படுகிறது. கால அளவுகளின் கணக்கிலிருந்து கிடைக்கும் முடிவுகள் கிரகங்களுடன் பொருந்துமாறு தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். அசுரர்களும் முனிவர்களும் இரு மலையின் நடுக்கோட்டில் வசிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. வாரத்தின் நாட்கள் மற்றும் மொழியின் ஆரம்பம் உள்ள பகுதியில், இழப்பு அரை மடங்கு அதிகம் எனக் கூறப்படுகிறது. இன்ப அனுபவம் விரும்பிய நாழிகை எண்ணிக்கையால் பெருக்கப்படுகிறது; அறுபதாவது பங்கு கால அளவின் தொடக்கம். இராசி வட்டத்தில், தெற்கும் வடக்கும் மிக உயர்ந்த புள்ளிகள் எண்பது பாகங்களால் குறிக்கப்படுகின்றன. அங்கே, வாழ்நாளின் சைன் இரட்டிப்பாகவும், செவ்வாயின் சைன் மூன்று மடங்காகவும் இருப்பது வசிப்பிடமாக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. ஒரு ராசி பாகத்தின் எட்டாவது பங்கு முதல் அரை-ஜ்யா என்று அழைக்கப்படுகிறது. பெருக்கப்பட்ட பெறுபேறுகளை முறையே முதலாவதுடன் வகுத்து, முடிவுகளைச் சேர்க்கையில் மொத்தம் கிடைக்கும். ஏழு துவாரங்கள் மற்றும் சந்திரன் ஆகியவற்றின் பெருக்கல், மிகப்பெரிய விரிதல் ஜ்யா ஆகும். கிரகத்தைச் சரிசெய்த பின், மெதுவான புள்ளி மற்றும் வேகமான புள்ளியும் திருத்தப்பட வேண்டும். வளைவின் ஜ்யா கடந்தபோது, சமமில்லாத பாதையில் அடியில் அடிப்படையாக அமையும். பாகங்கள் உண்மையான மதிப்புகளால் வகுக்கப்படும்போது, பெறப்பட்ட ஜ்யா-பிண்டம் முடிவாகக் கிடைக்கும். இந்தப் பெறுபேறு, கடந்த மதிப்பாக அறியப்படும் ஜ்யா-பிண்டத்தில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். பாகங்கள் உண்மையான மதிப்புகளால் வகுக்கப்படும்போது, பெறப்பட்ட ஜ்யா-பிண்டம் முடிவாக அமையும். அந்த முடிவான பெறுபேறு, அளவை இழந்த ஜ்யா-பிண்டத்தில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். ஜ்யாவை நீக்கிய பின், மீதமுள்ளதை அதிலிருந்து வேறுபாடாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். சூரியனின் மெதுவான வளைவு பகுதிகள் “மனவஹ்” என அழைக்கப்படுகின்றன; சந்திரனின் பகுதிகள் “ஷீதகோரதாஹ்” எனப்படும். ஒரு ஜோடியின் முடிவில் உள்ள வளைவு பகுதிகள் “காக்னி”, “சுரா”, “சூர்ய”, “நவார்ணவ” என அழைக்கப்படுகின்றன. செவ்வாய் மற்றும் மற்ற கிரகங்களுக்கு அந்த வளைவு பகுதிகள் “ஶௌக்ந்ய”, “யுக்மாந்த”, “அக்னி”, “தஸ்ரக” என அழைக்கப்படுகின்றன. ஒற்றை ராசி முடிவில், இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது கருத்தின்படி அவை “விவிஷ்வேய” மற்றும் “அபர்வதா” என அழைக்கப்படுகின்றன. ஒற்றை மற்றும் ஜோடி ராசி முடிவில் உள்ள குணங்கள் புஜா-ஜ்யா மற்றும் திரிஜ்யாவிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. அந்த குணத்தில் புஜா, கோடி, ஜ்யா ஆகியவை தகுந்த பாகங்கள் மற்றும் நிமிடங்களால் வகுக்கப்படுகின்றன. மகரம் முதலான ராசிகளின் ஆரம்பத்தில் மையத்தில் இருக்கும் கோடியின் பெருக்கல் “தன” என்று அறியப்படுகிறது. இவ்வாறு, கிரகங்கள், கால அளவுகள், பூமி, மற்றும் வானியல் தொடர்பான அனைத்து விஷயங்களும் சீராகவும், ஆழமாகவும், நுண்ணறிவுடன் விவரிக்கப்படுகின்றன.