स्तुत्वा कृष्णं समाज्ञप्तो निषसाद हरेः पुरः
सत्यलोके स्थितो नित्यङ्गच्छ मांस्मर सर्वदा
जगाम भार्यया साकं स तु सृष्टिं करोति वै
ततः पश्चात्पञ्चवक्त्रं कृष्णं प्राह महामते
यावत्सृष्टिस्तदन्ते तु लोकान्संहर सर्वतः
ततः कालान्तरे ब्रह्मन्कृष्णस्य परमात्मनः
तामादिदेश भघगवान् वैकुण्ठं गच्छ मानदे
सापि कृष्णं नमस्कृत्य गता नारायणान्तिकम्
आसां पूर्णस्वरूपाणां मन्त्रध्यानार्चनादिकम्
तारः क्रियायुक् प्रतिश्ठा प्रीत्याढ्या च ततः परम्
सुतपास्तु ऋषिश्छन्दो गायत्री देवता मनोः
षडक्षरैः षडङ्गानि कुर्याद्विन्दुविभूषितैः
श्वेतचंपकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम्
सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम्
रत्नकेयूरवलयहारकुण्डलशोभिताम्
रासमण्डलमध्यस्थां रत्नसिंहासनस्थिताम्
लक्षषट्कं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं हुनेत्तिलैः
षट्कोणेषु षडङ्गानि तद्बाह्ये ऽष्टदले यजेत्
ततः शशिकलां पारिजातां पद्मावतीं तथा
इन्द्राद्यान्सायुधानिष्ट्वा विनियोगांस्तु साधयेत्
निर्गुणा कृष्णपूज्या च मूलप्रकृतिरीश्वरी
पूर्वाद्याशासु रक्षन्तु पान्तु मां सर्वतः सदा
कृष्णमायादिदेवी च कृष्णप्राणाधिके शुभे
इति सम्प्रार्थ्य सर्वेशीं स्तुत्वा हृदि विसर्जयेत्
भुक्त्वेह भोगानखिलान्सो ऽन्ते गोलोकमाप्नुयात्
यदाराधनतो भूयात्साधको भुक्तिमुक्तिमान्
ङेंता वह्निप्रियान्तो ऽयं मन्त्रकल्पद्रुमः परः
देवता तु महालक्ष्मीर्द्विद्विवर्णैः षडङ्गकम्
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्
ध्यात्वा जपेदर्कलक्षं पायसेन दशांशतः