एभिः पुत्रैरिदं व्याप्तं सदेवासुरमानुषम्
तपश्च सत्यमित्येवं लोकाः सत्योपरि स्थिताः
महातलं च विप्रेन्द्र ततो ऽधच्च रसातलम्
एष सर्वेषु लोकेषु लोकनाथांश्च सृष्टवान्
वर्त्तनादीनि सर्वाणि यथायोग्यंमकल्पयत्
लोकालोकश्च भूम्यन्ते तन्मध्ये सत्प सागराः
बाह्या नद्यश्च विख्याता जनाश्चामरसन्निभाः
क्रौञ्चशाकौ पुष्करश्च ते सर्वे देवभूमयः
लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिक्षीरजलैः समम्
ज्ञेया द्विगुणविस्तरा लोकालोकाञ्च पर्वतात्
ज्ञेयं तद्भारतं वर्षं सर्वकर्मफलप्रदम्
तत्फलं भुज्यते चैव भोगभूमिधनक्रमात्
तत्फलं क्षयि विप्रेन्द्र भुज्यते ऽन्यत्रजन्तुभिः
संचितं सुमहत्पुण्यमक्षय्यममलं शुभम्
कदा पुण्येन महता यास्याम परमं पदम्
जगदीशंसमेष्यामो नित्यानन्दमनामयम्
न तस्य सदृशो ऽन्यो ऽस्ति त्रिषु लोकेषु नारदा
शुक्षषुर्वापि महतः सवेद्यो दिविजैरपि
भक्तोच्छिष्टान्नसेवी च याति विष्णोः परं पदम्
अहिंसादिपरः शन्तिः सो ऽपि वन्द्यः सुरोत्तमैः
सर्वभूतहितो नित्यं सो ऽभ्यर्च्यो दिविजैः स्मृतः
अनसूयुःशुचिर्दक्षो यः सो ऽप्यर्च्यःसुरेश्वरैः
वेदवादरतो नित्यं स ज्ञेयः पङ्किपावनः
सर्वं यो ब्रह्मण नित्यमस्मदादिषु का कथा
अपरिग्रहशी लश्च देवपूज्यः स नारद
परोपकारनिरतः पूजनीयः सुरासुरैः
सत्संगे ऽपि च यस्यास्ति सो ऽपि वन्द्यः सुरोत्तमैः
करोति भारते वर्षे संबन्धो ऽस्माभिरेव च
स एव दुष्कृतिर्मूढो नास्त्यन्यो ऽस्मादचेतनः
पीयूषकलशं सुक्त्वा विषभाण्डमुपाश्रितः