प्रोचुः प्राञ्जलयो देवं ब्रह्मादिसुरसंगतम्
स एवाङ्गार वृष्टिं च पिपासुरपिबद्विभोः
वीरो ऽप्याह कपेर्लिङ्गे पीठाभावादिदं कृतम्
कपेश्चित्तं परिज्ञातुं मया कृतमिदं द्विजाः
इत्युक्त्वा तु यथापूर्वं देवदेवः कृपानिधिः
कल्पयामास विश्वात्मा वीरभद्रमथाब्रवीत्
ततस्ते विपुला कीर्तिर्लोके स्थास्यति शाश्वती
तांबूलं वीरभद्राय दत्तवान्प्रीतमानसः
समाप्तायां तु पूजायां हनुमान्प्रीतमानसः
ददर्श तमथाभ्याह वीणा मे दीयतामिति
ममापीष्टेहं गन्धर्व वीणेत्याह कपीश्वरः
तदा मुष्टिप्रहारेण गन्धर्वः पातितः क्षितौ
हनुमान्वानरश्रेष्ठो गायन्प्रागाच्छिवान्तिकम्
बृहतीकुसुमैः शुद्धैर् देवपादावपूजयत्
दैत्यानां देवतानां च नृपाणां शङ्करो ऽपि च
समुल्लङ्घने शक्तिं शास्त्रज्ञत्वं बलोन्नतिम्
प्रत्यक्षं मम विप्रेन्द्र हनुमान्हर्षमागगतः
प्रसन्नमूर्तिस्तरुणः शिवांशः संभावयामास समस्तदेवान्
महेशेनाहमप्येनं शशिमौलिमवैमि च
बुद्धौ न्याये च वै धैर्ये तादृगन्यो ऽस्ति न क्वचित्
पठतां शृण्वतां चैव गच्छ विप्र यथासुखम्
वचनं दक्षिणीकृत्य नत्वा चागां यथागतः
सुखदं मोक्षदं सारं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
यत्पप्रच्छ पुनस्तच्च युष्मभ्यं प्रवदाम्यहम्
चरितं च महत्पुण्यं श्रुत्वा भूयो ऽब्रवीद्वचः
श्रावितं चरितं पुण्यं शिवस्य च हनूमतः
तत्प्रब्रूहि महाभाग किं पृष्ट्वान्यद्विदांवर
ब्रह्माद्या यान्समाराध्य सृष्ट्यादिकरणे क्षमाः
गोपीजनपदं पश्चाद्वल्लभायाग्निसुंदरी
नारदो ऽस्य मुनिश्छन्दो गायत्री देवता पुनः