शङ्कराय मुखे प्रोक्तं सर्वज्ञाय हृदि क्षिपेत्
उच्चार्य पादयोः क्षिप्त्वा भस्म शुद्ध्वमतः परम्
प्रक्षाल्य हस्तावाचम्य दर्भपाणिः समाहितः
तदभावे तु दूर्वाः स्युस्तदभावे तु राजतम्
देववेदीमथो वापि कल्पितं स्थण्डिलं तु वा
चातुर्वर्णकरं गैश्च श्वेतेनैकेन वा पुनः
उत्पलादिगदाशङ्खत्रिशूलडमरूंस्तथा
सर्वकामफलं वृक्षं कुलकं कोलकं तथा
कोणे द्वादशकान्दोलापादुकाव्यजनानि च
चूर्णैविरचयेद्वेद्यां धीमान्देवालये ऽपि वा
स्वहस्तरचितं मुख्यं क्रीतं चैव तु मध्यमम्
अर्हेषु यत्त्वनर्हेषु बलात्कारात्तु निष्फलम्
तन्दुलैर्वीहिमात्रोत्थैः कणैश्चैव यथाक्रमम्
पद्मादिस्थापनैरेव तत्सम्यग्यागमाचरेत्
आसनं च प्रवक्ष्यामि यथादृष्टं यथा श्रुतम्
कांबलं काञ्चनं चैव राजतं ताम्रमेव च
वैयाघ्रं रौरवं चैव हारिण मार्गमेव च
यथासंभवमेतेषु ह्यासनं परिकल्पयेत्
दर्भभस्मसमासीनः प्राणानायम्य वाग्यन्तः
शिखान्ते द्वादशाङ्गुल्ये स्थितं सूक्ष्मतनुं शिवम्
सर्वाभरणसंयुक्तमिमादिगुणान्वितम्
तया दीप्त्या शरीरस्थं पापं नाशमुपागतम्
तद्द्वादशदलावृत्तमष्ट पञ्च त्रिरेव वा
गुहास्थितं महेशानं र्लिङ्गेशं चिन्तयेत्था
सुगन्धपुष्पं निक्षिप्य प्राणवेनाभिमन्त्रितम्
प्राणायामपदे ध्यानं शिवेत्योङ्कारमन्त्रितम्
तानि स्थाप्य समीपे तु ततः संकल्प माचरेत्
इति संकल्पयित्वा तु तत आवाहनादिकम्
नमस्तेत्यादिमन्त्रेण शतरुद्रविधानतः
तया यः स्नापयेन्मांस जपचुद्रमुखांश्च चा