तदत्र प्रकटं तुभ्यं करोमि प्रीतमानसः
चतुर्यूहात्मकस्तकत्र तस्य भार्यात्रये मुने
विश्वामित्रोर्ऽथयामास पितरं मम भूपतिम्
प्रेषयामास धर्मात्मा सिद्धाश्रममरम्यकम्
ध्वस्तौ सुबाहुमारीचौ प्रसन्नो ऽभूत्तदा मुनिः
ततो गाधिसुतोधीमान् ज्ञात्वा भाव्यर्थमादरात्
तस्य कन्यां पणीभूतां सीतां सुरसुतोपमाम्
ततो मार्गे भृगुपतेर्दर्प्पमूढं चिरं स्मयन्
ततो राज्ञाहमाज्ञाय प्रजाशीलनमानसः
तच्छुत्वा सुप्रिया भार्या कैकैयी भूपतिं मुने
पुत्रो मे भरतो नाम यौवराज्ये ऽभिषिच्यताम्
तदाकर्ण्या हमुद्युक्तो ऽरण्यं भार्यानुजान्वितः
तत्र नित्यं वन्यफलैर्मांसैश्चावर्तितक्रियः
ततो भरतशत्रुघ्नौ भ्रातरौ मम मानदौ
व्यजिज्ञपतमागत्यपञ्चवट्यां निजाश्रमम्
ततस्त्रयोदशे वर्षे रावणो नाम राक्षसः
ततो ऽहं दीनवदन ऋष्यमूकं हि पर्वतम्
अथ वालिनमाहत्य सुग्रीव स्तत्पदे कृतः
विरुध्य रावणेनालं मम भक्तो विभीषणः
हत्वा तु रावणं संख्ये सपुत्रामात्यबान्धवम्
ततः कालान्तरे विप्रसुग्रीवश्च विभीषणः
अयोध्यायां समाजग्मुस्ते तु सर्वे निमन्त्रिताः
शंभुर्ब्राह्मणरूपेण षट्कुलैश्च सहागतः
नीत्वा मां द्रविडे देशे मोचय द्विजबन्धनात्
संभोजितास्तु प्रययुः स्वस्वमाश्रममण्डलम्
गौतमेन समाहूताः सर्वे यज्ञसभाजिताः
संपूज्य न्यवंसस्तत्र देवदैत्यनृपाग्रजाः
गौतमो ऽप्यथ मध्याह्ने पूजयामास शङ्करम्
सितेन भस्मना कृत्वा सर्वस्थाने त्रिपुण्ड्रकम्
हृत्पद्ममध्ये सुषिरं तत्रैव भूतपञ्चकम्