अथो दीपविधिं वक्ष्ये कार्तवीर्यप्रियङ्करम्
माघफाल्गुनयोर्मासोर्दीपारंभं समाचरेत्
हस्तोत्तराश्विरौद्रेयपुष्यवैष्णववायुभे
चरमे च व्यतीपाते धृतौ वृद्धौ सुकर्मणि
करणे विष्टिरहिते ग्रहणे ऽर्द्धोदयादिषु
कार्तिके शुक्लसप्तम्यां निशीथे ऽतीव शोभनः
अत्यावश्यककार्येषु मासादीनां न शोधनम्
प्रातः स्नात्वा शुद्धभूमौ लिप्तायां गोमयोदकैः
षट्कोणं रचयेद्भूमौ रक्तचन्दनतण्डुलैः
नवार्णैर्वेष्टयेत्तञ्च त्रिकोणं तद्बहिः पुनः
स्वर्णजं रजतोत्थं वा ताम्रजं तदभावतः
शान्तये मुद्गचूर्णोत्थं संधौ गोधूमचूर्णजम्
आज्ये ऽयुतपले पात्रं पलपञ्चशता स्मृतम्
त्रिसाहस्री घृतपले शर्करापलभाजनम्
शते ऽक्षिचरसंश्यातमेवमन्यत्र कल्पयेत्
एवं पात्रं प्रतिष्ठाप्य वर्तीः सूत्रोत्थिताः क्षिपेत्
तिथिमानादासहस्रं तन्तुसंख्या विनिर्मिता
सहस्रपलसंख्यादिदशांशं कार्यगौरवात्
तदर्द्धां वा तदर्द्धां वा सूक्ष्माग्रां स्थूलमूलिकाम्
पात्रदक्षिणदिग्देशे मुक्त्वां गुलचतुष्टयम्
दीपं प्रज्वालयेत्तत्र गणेशस्मृतिपूर्वकम्
तण्डुलाष्टदले वापि विधिवत्स्थापयेद्धूटम्
जलाक्षतान्समादाय दीपं संकल्पयेत्ततः
प्रणवः पाशमाये च शिखा कार्ताक्षराणि च
बाहवे इति वर्णान्ते सहस्रपदमुच्चरेत्
आत्रेयायानुसूयान्ते गर्भरत्नाय तत्परम्
दीपं गृहाण अमुकं रक्ष रक्ष पदं पुनः
शत्रून् जहिद्वयं माया तारः स्वं बीजमात्मभूः
भिमुखेनामुकं रक्ष अमुकान्ते वरप्रद
वेदादिकामचामुण्डाः स्वाहा तु पूसबिन्दुकौ