वामहस्तेन तालाग्रं दक्षिणे ज्ञानमुद्रिका
चतुरस्र विधायाथ तन्मध्ये मूर्तिमालिखेत्
तोयेन स्नानगन्धादि यथासंभवमर्पयेत्
किलिद्वयं जपं प्रोक्तमेवं कुर्याद्दिने दिने
श्यामपाषाणखण्डेन लिखित्वा भूपतेर्गृहम्
अन्योन्यपुच्छ रिधित्रययुक्तां हनूमतः
जटामांसीभवं धूपं तैलाक्तघृतदीपकम्
ध्येयो दक्षिणहस्तेन रोटिकां भक्षयन्हरिः
प्नारयन्भ्रुकुटीं बद्ध्वा भीषयन्मथयन्स्थितः
एवं कृतविधानेन परसैन्यं विनाशयेत्
प्रायोगा बहवस्तत्र संक्षेपाद्गदिता मया
तस्यासाध्यं न वै किञ्चिद्विद्यते भुवनत्रये
अविनीताय शिष्याय पिशुनाय कदाचन
बहुना किमिहोक्तेन सर्वं दद्यात्कपीश्वरः
तारो नमो हनुमते जाठरत्रयमीरयेत्
आत्मतत्त्वं ततः पश्चात्प्रकाशययुगं ततः
वसिष्ठो ऽस्य मुनिश्छन्दो ऽनुष्टुप् च देवताः पुनः
मन्त्रार्णैश्च षडङ्गानि कृत्वा ध्यायेत्कपीश्वरम्
अध्यात्मचित्तमासीनं कदलीवनमध्यगम्
ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षं दशांशं जुहुयात्तिलैः
जप्तो ऽयं मदनक्षोभं नाशयत्येव निश्चितम्
अथ मन्त्रातरं वाक्ष्ये भूतविद्रावणं परम्
पवनो वनपुत्रान्ते आवेशिद्वयमीरयेत्
ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छन्दो ऽत्र देवता पुनः
षड्दीर्घाढ्येन बीजेन षडङ्गानि समाचरेत्
पारिजातद्रुमूलस्थं चिन्तयेत्साधकोत्तमः
त्रिमध्वक्तैर्यञ्जत्पीठे पूर्वोक्तेपूर्ववत्सुधीः
आक्रन्दंस्तं विमुच्याथ ग्रहः शीघ्रं पलायते
परीक्षिताय शिष्याय देया वा निजसूनवे
विशेषतः समाराध्य यथोक्तं फलमाप्नुयात्