सद्भक्तजनवात्सल्यशालिने मङ्गलात्मने
तमादिपुरुषं देवं नमामि ह्यर्थसिद्धये
तं नमामि जगद्धेतुं समायं चाप्यमायिनम्
जगद्रूपं जगद्धेतुं तं वन्दें सर्ववन्दितम्
अवापुः परमां सिद्धिं तं वन्दे कमलाधवम्
अत्यासन्नं च भक्तानां तं वन्दे भक्तसंगिनम्
करोति ह्यात्मनः सङ्गं तं देवं सङ्गवर्जितम्
नमामि यज्ञफलदं यज्ञकर्मप्रबोधकम्
प्रात्पवान्परमं धाम तं वन्दे लोकसाक्षिणम्
इति लोकस्य नेता यस्तं नमामि जगद्गुरुम्
न जानन्ति परं भावं तं वन्दे सर्वनायकम्
प्रमाणातीतसद्भावस्तं वन्दे ज्ञानसाक्षिणम्
ऊर्वोर्वैश्यः समुत्पन्नः पद्यां शूद्रो ऽभ्यजायत
मुखादग्निस्तर्थेन्द्रश्च प्राणाद्वायुरजायत
षडङ्गरुपिणे तुभ्यं भूयोभूयो नमो नमः
त्वमग्निर्निरृतिश्चैव वरुणस्त्वं दिवाकरः
गिरयः सिद्धगन्धर्वानद्यो भूमिश्च सागराः
त्वद्रूपमखिलं देव तस्मान्नित्यं नमो ऽस्तु ते
दैतेयैर्बाधितान्पुत्रान्मम पाहि जनार्दन
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा हर्षाश्रुक्षालितस्तनी
अकण्टकां श्रियां देहि मत्सुतानां दिवौकसाम्
अज्ञातं किं तव श्रीश किं मामीहयसि प्रभो
वृथापुत्रास्मि देवेश दैतेयैः परिपीडिता
तानहत्वा श्रियं देहि मत्सुतेभ्यः सुरेश्वर
उवाच हर्षयन्विप्र देवमातरमादरात्
यतः सपन्तिपुत्रेषु वात्सल्यं देवि दुर्लभम्
तेषां संपद्वरा पुत्रा न हीयन्ते कदाचन
न तस्य पुत्रशोकः स्यादेष धर्मः सनातनः
असंख्याताण्डरोमाणं सर्वेशं सर्वकारणम्
तमहं देवदेवेशं धारयाम किथं प्रभो