वामे शैलं वैरिभिदं विशुद्धं टङ्कमन्यतः
एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षदशांशं चूतपल्लवैः
महाकारागृहे प्राप्तो ह्ययुतं प्रजपेन्नरः
यन्त्रं चास्य प्रवक्ष्यामि बन्धमोक्षकरं शुभम्
षट्कोणेषु ध्रुवं ङेंतमाञ्जनेयपदं लिखेत्
गोरोचनाकुङ्कुमेन लिखित्वा यन्त्रमुत्तमम्
यन्त्रमेतल्लिखित्वा तु मृत्तिकोपरि मार्जयेत्
एवं कृते महाकारागृहान्मन्त्री विमुच्यते
तोयं शशेषे मकरे परिमुञ्चति मुञ्चति
इमं मन्त्रं दक्षकरे लिखित्वा वामहस्ततः
त्रिसप्ताहात्प्रबद्धो ऽसौ मुच्यते नात्र संशयः
लक्षं जपो दशांशेन शुभैर्द्रव्यैश्च होमयेत्
गन्धाष्टकैर्लिखेद्वूपं कपिराजस्य सुन्दरम्
तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबद्ध्वेन भूमिपः
चन्द्रसूर्यो परागादौ पूर्वोक्तं लेखयेद्ध्वजे
मातृकां जापयेत्पश्चाद्दशांशेन च होमयेत्
गजे ध्वजं समारोप्य गच्छेद्युद्ध्वाय भूपतिः
महारक्षाकरं यन्त्रं वक्ष्ये सम्यग्धनूमतः
दले ऽष्टकोणमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत्
लिखितं स्वर्णलेखन्या भूर्जपत्रे सुशोभने
सम्पातसाधितं यन्त्रं भुजे वा मूर्ध्नि धारयेत्
ग्रहैर्विघ्नैर्विषैः शस्त्रैश्चौरैर्नैवाभिभूयते
षड्दीर्घयुक्तं गगन वह्न्याख्यं तारसंपुटम्
प्रणवो वज्रकायेति वज्रतुण्डेति संपठेत्
बलरक्तमुखान्ते तु तडिज्जिह्व महा ततः
महदृढप्रहारेण लङ्केश्वरवधात्ततः
शैलप्रवाह गगनेचर एह्येहि संवदेत्
भैरवाज्ञापयैह्येहि महारौद्रपदं ततः
जंभयद्वयमाभाष्य वर्मास्त्रान्तो मनुर्मतः
मालामन्त्राष्टार्णयोश्च मुन्याद्यर्चा तु पूर्ववत्