कृत्वाङ्गानि ततो ध्यायेद्विधिवत्पुरुषोत्तमम्
लसत्करं पीतवस्रं स्मरेच्छ्रीपुरुषोत्तमम्
मौक्तिकौघशमदमविराजितवितानके
लसन्माणिक्यवेद्यां तु दीत्पार्कायुततेजसि
नवलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात्तद्दशांशतः
एवमाराध्य देवेशं प्राप्नोति महतीं श्रियम्
उत्तिष्टेति पदं पश्चाच्छ्रीकराग्निप्रियान्तिमः
श्रीकाराख्यो हरिः प्रोक्तो देवता सकलेष्टदः
शिखा प्रमर्द्दयद्वन्द्वं वर्म प्रध्वंसयद्वयम्
मस्तके नेत्रयोः कण्ठहृदये नाभिदेशके
ततः पुरुषसूक्तोक्तमन्त्रैर्न्यासं समाचरेत्
बाहुयुग्मे तथा बाहूंराजन्य इति विन्यसेत्
न्यसेत्पादद्वये मन्त्री पद्भ्यां शूद्रो अजायत
एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेत्पूर्वोक्तमण्डपे
पूर्वोक्तरूपिणं देवं श्रीकरं लोकमोहनम्
रक्तांबुजैः समिद्भिश्च विल्वक्षीरिद्रुमोद्भवैः
अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटाः क्षीरिद्रुमाः स्मृता
अङ्गावरणदिक्पालहेतिभिः सहितं विभुम्
तारो हृद्भगवान् ङेंतो वराहेति ततः परम्
भूपतित्वं च मे देहि ददापय शुचिप्रिया
छन्दो ऽनुष्टुब्देवतादिवराहः समुदीरितः
शिखा तेजो ऽधिपतये विश्वरूपाय वर्म च
अथवा गिरिषट्सप्तबाणैर्वसुभिरक्षरैः
ततौ ध्यायेदनेकार्कनिभमादिवराहकम्
इष्टाभीतिगदाशङ्खचक्रशक्त्यसिखेटकान्
एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं दशांशं सरसीरुहैः
मूलेन मूर्तिं सङ्कल्प्य तस्यां सम्पूजयेद्विभुम्
जपादेवावर्नि दद्याद्धनं धान्यं महीं श्रियम्
शिलां शुद्धां विनिक्षिप्य स्पृष्ट्वा तामयुतं जपेत्
भूतप्रेताहिचौरादिकृतां बाधां निवारयेत्