मूर्तीन्यंसेद्द्वादश वै द्वादशादित्यसंयुताः
अष्टार्णो ऽयं मनुश्चाष्टप्रकृत्यात्मा समीरितः
ललाटकुक्षिहृत्कण्ठदक्षपार्श्वांसकेषु च
ककुद्यपि न्यसेन्मन्त्री मूर्तीर्द्वादश वै क्रमात्
मित्रेण माधवं न्यस्य गोविन्दं वरुणेन च
न्यसेद्विवस्वता युक्तं त्रिविक्रममतः परम्
हृषीकेशं न्यसेत्पश्चात्पर्जन्येन समन्वितम्
द्वादसार्णं ततो मन्त्रं समस्ते शिरसि न्यसेत्
ध्रुवःकिरीटकेयूरहारान्ते मकरेतिच
पीतांबरान्ते श्रीवत्सां कितवक्षः स्थलेति च
वदेद्दीप्तिकरायान्ति सहस्रादित्यतेजसे
एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेन्नारायणं विभुम्
दधतं च करैर्भूमिश्रीभ्यां पार्श्वद्वयाञ्चितम्
हारकेयूरवलयाङ्गदं पीतांबरं स्मरेत्
प्रथमेन तु लक्षेण स्वात्मशुद्धिर्भवेद् ध्रुवम्
लक्षत्रयेण जप्तेन स्वर्लोकमधिगच्छति
तथा च निर्मलं ज्ञानं पञ्चलक्षजपाद्भवेत्
सप्तलक्षजपान्मन्त्री विष्णोः सारूप्यमाप्नुयात्
एवं जप्त्वा ततः प्राज्ञो दशांशं सरसीरुहैः
मण्डूकात्परतत्वान्तं पीठे संपूज्य यत्नतः
प्रह्वी सत्या तथेशाननुग्रहा नवमी मता
तात्मने वासुदेवाय सर्वात्मेति पदं वदेत्
षड्विंशदक्षरः पीठमन्त्रो ऽनेनासनं दिशेत्
आदौ चाङ्गानि संपूज्य मन्त्राणां केशरेषु च
प्रद्युम्नमनिरुद्धं च शक्तीः कोणेष्वथार्चयेत्
हेमपीततमालेन्द्रनीलाभाः पीतवाससः
सितकाञ्चनगोदुग्धदूर्वावर्णाश्च शक्तयः
पूजयेन्मुसलं खड्गं वनमालां यथाक्रमात्
कुङ्कुमाभं समभ्यर्च्येद्वहिरग्रे खगेश्वरम्
मुक्तामाणिक्यसंकाशौ पश्चिमे ध्वजमपर्चयेत्