गले नाभौ हृदि कुचपार्श्वपृष्टेषु तत्पराः
दोःपादसंध्यङ्गुलिषु वेदावृत्त्या च विन्यसेत्
शिरोनेत्रा स्यहृत्कुक्षिसोरुजङ्घापदद्वये
न्यसेद्धृदंसोरुपदेष्वर्णान्वेदमितान्मनोः
शेषांश्च न्यासवर्यो ऽयं विभूतिपञ्जराभिधः
अथवा वै नमोन्तेन न्यसेदित्यपरे जगुः
अष्टार्णो ऽष्टप्रकृत्यात्मा गदितः पूर्वसूरिभिः
महांश्च प्रकृतिश्चैवेत्यष्टौ प्रकृतयो मताः
सर्वाङ्गे व्यापकं कुर्यादेकेन साधकोत्तमः
तत्तन्नाम समुञ्चार्य्य न्यसेत्तत्तत्स्थले बुधः
मूर्तीन्यंसेद्द्वादश वै द्वादशादित्यसंयुताः
अष्टार्णो ऽयं मनुश्चाष्टप्रकृत्यात्मा समीरितः
ललाटकुक्षिहृत्कण्ठदक्षपार्श्वांसकेषु च
ककुद्यपि न्यसेन्मन्त्री मूर्तीर्द्वादश वै क्रमात्
मित्रेण माधवं न्यस्य गोविन्दं वरुणेन च
न्यसेद्विवस्वता युक्तं त्रिविक्रममतः परम्
हृषीकेशं न्यसेत्पश्चात्पर्जन्येन समन्वितम्
द्वादसार्णं ततो मन्त्रं समस्ते शिरसि न्यसेत्
ध्रुवःकिरीटकेयूरहारान्ते मकरेतिच
पीतांबरान्ते श्रीवत्सां कितवक्षः स्थलेति च
वदेद्दीप्तिकरायान्ति सहस्रादित्यतेजसे
एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेन्नारायणं विभुम्
दधतं च करैर्भूमिश्रीभ्यां पार्श्वद्वयाञ्चितम्
हारकेयूरवलयाङ्गदं पीतांबरं स्मरेत्
प्रथमेन तु लक्षेण स्वात्मशुद्धिर्भवेद् ध्रुवम्
लक्षत्रयेण जप्तेन स्वर्लोकमधिगच्छति
तथा च निर्मलं ज्ञानं पञ्चलक्षजपाद्भवेत्
सप्तलक्षजपान्मन्त्री विष्णोः सारूप्यमाप्नुयात्
एवं जप्त्वा ततः प्राज्ञो दशांशं सरसीरुहैः
मण्डूकात्परतत्वान्तं पीठे संपूज्य यत्नतः