आदित्यभूसुतबुधमन्ददेवेज्यराहवः
रक्तारुणश्वेतनीलपीतधूम्रसितासिताः
सोकपालांस्तदस्त्राणि तद्वाह्ये पूजयेत्सुधीः
पौर्णमास्यां जिताहारो दद्यादर्ध्यं विधूदये
पश्चिमे मण्डले स्थित्वा पूजाद्रव्यं च मध्यमे
समभ्यर्च्यं विधानेन पीठपूजनपूर्वकम्
सुरभीपयसापूर्य्य तं स्पृशन्प्रजपेन्मनुम्
दद्यान्निशाकरायार्ध्यं सर्वाभीष्टार्थसिद्धये
वषान्तरेण सवष्टं प्राप्नोति भुविमानवः
चन्द्रमुखि द्विठान्तो ऽयं विद्यामन्त्र उदाहृतः
धनं धान्यं सुतान्पौत्रान्सौभाग्यं लभते ऽचिरात्
तारो दीर्घेन्दुयुग्व्योम तदेवेन्दुयुतः पुनः
षडर्णो ऽयं महामन्त्रो मङ्गलस्याखिलेष्टदः
मन्त्रार्णैः षड्भिरङ्गानि क्रुर्वन्ध्यायेद्धरात्मजम्
करैर्बिभ्राणमीशानस्वेदजं भूंसुतं स्मरेत्
समिद्भिर्जुहुयादग्नौ शैवे पीठे यजेत्कुजम्
मङ्गलोभूमिपुत्रश्च ऋणहर्ता धनप्रदः
लोहितो लोहिताक्षश्च सामगानां कृपाकरः
अङ्गारको महीसूनुः सर्वरोगापहारकः
इत्येक र्विशतिः प्रोक्ता मूर्तयो भूसुतस्य वै
इन्द्राद्यानपि वज्रादीनेवं सिद्धो भवेन्मनुः
मार्गशीर्षे ऽथ वैशाखे व्रतारंभः प्रशस्यते
विनिर्वर्त्य रदान्धावेदपामार्गेण वाग्यता
नैवेद्यादींश्च संभारान्रक्तान्सर्वान्प्रकल्पयेत्
रक्तगोगोमयालिप्तभूमौ रक्तासने विशेत्
मङ्गलादीनि नामानि स्वकीयाङ्गेषु विन्यसेत्
धरात्मजं नसोरक्ष्णोः कुजं भौमं ललाटके
अङ्गारकं शिखायां च सर्वाङ्गे च महीसुतम्
मूर्द्धादि वृष्टिकर्तारमापादान्तं न्यसेत्सुधीः
न्यसेदन्ते ततो दिक्षु सर्वकार्यार्थसिद्धिदम्