गङ्गाजलाभिषेकेण पाह्यस्मात्पातकोच्चयात्
स तारयेनगत्सर्वमिति शंसन्ति सूरयः
केनोपायेन लभ्येत मुक्तिः सर्वत्र दुर्लभा
तयैवाकृतपुण्यास्तु तारयन्ति कथं परान्
यथा हि सर्वलोकानामानन्दाय कलानिधिः
तानि सर्वाणि गङ्गायाः कणस्यापि समानिन
गङ्गाजलं पुनात्येव कुलानामेकविंशतिम्
गङ्गाजलप्रदानेन पाह्मस्मान्पापकर्मिणः
निशम्य विस्मया विष्टो बभूव द्विजसतमः
किमु ज्ञानप्रभावाणां महतां पुण्यशालिनाम्
सर्वपूतहितो भक्तः प्राप्रोतीति परं पदम्
तुलसीदलसंमिश्रं तेषु रक्षःस्वसेचयत्
विमृज्य राक्षसं भावमभवन्देवतोपमाः
कोटिसूर्यप्रतीकाशा बभूवुर्विवुधर्षभाः
स्तुवन्तो ब्राह्मणं सम्यक्ते जग्मुर्ह रिमान्दिरम्
जगाम महतीं चिन्तां दृष्ट्वा तान्मुक्तिगानधान्
धर्ममूलं महावाक्यं बभाषे ऽगाधया गिरा
राजस्तवापि भागान्ते महच्छ्रेयो भविष्यति
प्रयान्ति नात्र संदेहस्तद्विष्णोः परमं पदम्
प्रयान्ति परमं स्थानं गुरुपूजापरायणाः
मनसा निर्वृत्तिं प्राप्यसस्मार च गुरोर्वचः
पीर्ववृत्तं च विप्राय सर्वं तस्मै न्यवेदयत्
नामानि व्याहरन्विष्णोः सद्यो वाराणसीं ययौ
ब्राह्मणीदत्तश पात्तु मुक्तो मित्रसहो ऽभवत्
अभिषिक्तो मुनुश्रेष्ठ स्वकं राज्यमपालयत्
वशिष्टात्प्राप्य सन्तानं गतो मोक्षं नृपोत्तमः
गृणञ्छृण्वन्स्मरन्गङ्गां पीत्वा मुक्तो भवेन्नरः
पारं गन्तुं सुराधीशैर्ब्रह्मविष्णुशिवरपि
विमुक्तो ब्रह्मसदनं नरो याति न संशयः
तदैव पापनिमुक्तो ब्रह्मलोके महीयते