श्रीमन्महागणपतिप्रीतये विनियोगकः
गुह्ये बीजं पदोः शक्तिं न्यसेत्साधकसत्तमः
षडङ्गानि न्यसेदस्य जातियुक्तानि मन्त्रवित्
गामाद्यं चैव भूर्लोकं नाभ्यन्तं पादयोर्न्यसेत्
स्वर्लोकं चैव गूमाद्यं कण्ठदिमस्तकावधि
मूलमन्त्रं समुञ्चार्य मातृकावर्णमीरयेत्
क्षान्तं विन्यस्य मूलेन व्यापकं रचयेत्सुधीः
पञ्चत्रिबाणवह्नीन्दुचन्द्राक्षिनिगमैः क्रमात्
भालदेशे मुखे कण्ठे हृदि नाभ्यूरुजानुषु
वदेत्तत्पुरुषायान्ते विद्महेति पदं ततः
तन्नो दन्तिः प्रचोवर्णा दयादिति वदेत्पुनः
एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेदेवं हृदंबुजे
सशक्तिकं भूषिताङ्गं दन्त चक्राद्युदायुधम्
चतुर्लक्षं जपेन्मन्त्रं अष्टद्रव्यैर्दशांशतः
इक्षवः सक्तवो मोचाफलानि चिपिटास्तिलाः
पीठमाधारशक्त्यादिपरतत्वान्तमर्चयेत्
भूपुरं तद्बहिः कृत्वा गमेशं तत्र पूजयेत्
अग्रा तेजोवती सत्या नवमी विध्ननाशिनी
पीठमन्त्रो ऽयमेतेन दद्यादासनमुत्तमम्
विकोणबाह्ये पूर्वादिचतुर्दिक्षअवर्चयेत्क्रमात्
रतिं रतिपतिं पाश्चान्महीपूर्व च पोत्रिणम्
रमा पद्मद्वयकरा शङ्खचक्रधरो हरिः
रतिः पद्मकरा पुष्पबाणचापधरः स्मरः
देवाग्रे पूजयेल्लक्ष्मीसहितं तु विनायकम्
आमोदं सिद्धिसंयुक्तमग्रतः परिपीजयेत्
ईशकोणे यजेत्कीर्तिसंयुतं सुमुखं तथा
यजेन्नैरृत्यकोणे तु विघ्नं मदद्रवायुतम्
पाशाङ्कुशाभयकरांस्तरुणार्कसमप्रभान्
षट्कोणोभयपार्श्वे तु शङ्खपद्मनिभौ क्रमात्
केशरेषु षडङ्गानि पत्रेष्वष्टौ तु मातरः