पाद्यार्ध्याचमनूयार्थं मधुपर्कार्थमप्युत
पाद्यं श्यामाकदूर्वाब्जविष्णुक्रान्तजलैः स्मृतम्
गन्धदूर्वादलैः प्रोक्तं ततश्चाचमनीयकम्
क्षौद्राज्यदधिसंमिश्रं मधुपर्कसमीरितम्
शङ्करार्कार्चने शङ्खमयेनैव प्रशस्यते
रक्तांबराभयकराध्येयाःस्पुः पीठशक्तयः
विधिना स्थापितायां वा प्रतिमायां प्रपूजयेत्
निर्मिता शुभदा गेहे पूजनाय दिने दिने
स्पष्टां वाप्य न्त्यजाद्यैश्च प्रतिमां नैव पूजयेत्
मूलेन मूर्तिं संकल्प्य ध्यात्वा देवं यथोदितम्
शालग्रामे स्थापितायां नावाहनविसर्जने
पुष्पाञ्जलिं समादाय ध्यात्वा मन्त्रमुदीरयेत्
अरण्यामिव हव्याशं मूर्तावावाहयाम्यहम्
भक्तिरेवहसमाकृष्टं दीपवत्स्थापयाम्यहम्
रवात्मस्थआय परं शुद्धमासनं कल्पयाव्यहम्
सांनिध्यं कुरु तस्यां त्वं भक्तानुग्राहकारक
यद्यपूर्णं भवेत्कल्पं कतथाप्यभिमुखो भव
मूर्तौं वा यज्ञसंपूर्त्यै स्थितो भव महेश्वर
स्वतेजः पञ्जरेणाशु वेष्टितो भव सर्वतः
तस्मै ते परमेशाय स्वागतं स्वागतं च मे
आगतो देवदेवेशः सुखागतमिदं पुनः
तस्मै मे परणाब्जाय पाद्यं शुद्धाय कल्प्यते
आचामं कल्पयामीश शुद्धानां शुद्धिहेतवे
तापत्रयविनिर्मुक्त्यै तवार्घ्यं कल्पयाम्यहम्
मधुपर्कमिदं देव कल्पयामि प्रसीद मे
शुद्धिमाप्नोति तस्मै ते पुनराचमनीयकम्
सर्वलोकेषु शुद्धात्मन्ददामि स्नेहमुत्तमम्
सहस्रं वा शतं वापि यथाशक्त्यादरेण च
गन्धपुष्पादिकैरीश मनुनां चाभिषिञ्चेत्
निरावरणविज्ञान वासस्ते कल्पयाम्यहम्