मेघनादः सुभगया व्यापी स्यात्कालरात्रियुक्
गणेशमातृकायास्तु गणो मुनिभिरीरितः
षड्दीर्घाढ्येन बीजेन कृत्वाङ्गानि ततः स्मरेत्
पत्न्याश्लिष्टं रक्ततनुं त्रिनेत्रं गणपे भवेत्
निवृत्तिश्च प्रतिष्ठा च विद्या शान्तिस्ततेधिकाः
सूक्ष्मासूक्ष्मामृता ज्ञानामृता चाप्यायिनी तथा
स्मृतिर्मेधा ततः कान्तिर्लक्ष्मीर्द्धृतिः स्थिरा स्थितिः
कामिको वरदा वाथ ह्लादिनी प्रीतिसंयुता
क्षुधा च क्रोधिनी पश्चाक्रियाकारी समृत्युका
उक्ता कलामातृकैवं तत्तद्भक्तः समाचरेत्
गायत्रीछन्द आख्यातं देवता शारदाभिधा
पद्मचक्रगुणैणांश्च दधतीं च त्रिलोचनाम्
ध्यात्वैवं तारपूर्वां तां न्यसेन्ङन्तकलान्विताम्
हृदयादिचतुर्थ्यन्ते जातीः संयोज्य विन्यसेत्
ततो ध्यात्वेष्टदेवं तं भूषायुधसमन्वितम्
न्यस्याङ्गषट्कं तन्मूर्तौं ततः पूजनमारभेत्
त्रिकोणं चतुरस्रं वा वामभागे प्रकल्प्य च
तत्राग्निमण्डलं चेद्वा पात्रं संक्षाल्य चास्रतः
क्लिममातृका पूलमुञ्चरन्पूरपेज्जलैः
गोमुद्रयामृतीकृत्य कवचेनावगुण्ठयेत्
सामान्यार्घमिदं प्रोक्तं सर्वसिद्धिकरं नृणाम्
आत्मानं यागवस्तूनि तेन संप्रोक्षयेत्पुथक्
चतुरस्रेण संवेष्ट्य संक्षाल्यार्घोदकेन च
आग्नेयादिषु कोणेषु हृदाद्यङ्गचतुष्टयम्
मूलखण्डत्रयेनाथाधारशक्तिं तु मध्यगाम्
प्रतिष्टाप्य त्रिपदिकां पूजयेन्मनुनामुना
अमुकार्ध्येति पात्रान्ते सनापहृदयोंऽतिमे
स्वमन्त्रक्षालितं शरंवं संस्याप्याय समर्चयेत्
वर्म फट् हृदयं पाञ्चजन्याय हृदयं मनेः
अमुकार्ध्येति पात्रान्ते नमोन्तस्त्र्यक्षिवर्णवान्