तेन सत्येन मे देव देहि तीर्थं दिवाकर
नर्मदे सिंधुकावेरि जले ऽस्मिन्संनिधिं कुरु
गोमुद्रयामृतीकृत्य कवचेनावगुण्ठ्य च
वह्न्यर्केन्दुमण्डलानि तत्र संचितयेद्रुधः
मूलेन चैकादशधा तत्र संमन्त्र्य भावयेत्
स्नापयित्वार्चयेत्तां च मानसैरुपचारकैः
आधारः सर्वभातानां विष्णोरतुलतेजसः
इति नत्वा समारुन्ध्य सप्तच्छिद्राणि साधकः
निमज्ज्योन्मज्ज्य त्रिश्चैवं सिंचेत्कं कुंभमुद्रया
चत्वारो मनवस्ते ऽत्र कथ्यन्ते तान्त्रिका मुने
मातरः सर्वभूतानामापो देव्यः पुनन्तु माम्
क्षालयन्ति च तां स्पर्शादापो देव्यः पुनन्तु माम्
ललाटे कर्णयोरक्ष्णोरापस्तद्धन्तु वो नमः
सन्तोषः क्षान्तिरास्तिक्यं विद्या भवतु वो नमः
पिबेद्धिरुद्धं नो कुर्यादेषां तु नियतो विधिः
स्वेष्टदेवं समुद्वास्य मन्त्री मार्तण्डमण्डले
वाससी परिधायाथ कुर्यात्सन्ध्यादिकं सुधीः
अथवा भस्मना स्नातो रजोभिश्चैव वाक्षमः
केशवेन तथा नारायणेन माधवेन च
मधुसूदनत्रिविक्रमाभ्यामोष्ठौ च मार्जयेत्
हृषीकेशपद्मनाभाभ्यां स्पृशेञ्चरणौ ततः
वासुदेवेन प्रद्युम्नेन स्पृशेन्नासिके ततः
अधोक्षजनृसिंहाभ्यां श्रवणे संस्पृशेत्तथा
हरिणा विष्णुनांसौ च वैष्णवाचमनं त्विदम्
मुखे नसोः प्रदेशिन्यानामया नेत्रकर्णयोः
आत्मविद्याशिवैस्तत्त्वैः स्वाहान्तैः शैवमीरितम्
आत्मविद्यासिवैरेव शैवं स्वाहावसानिकैः
वाग्लज्जाश्रीमुखैः प्रोक्तं द्विजाचमनमर्थदम्
नन्दकं हृदये शङ्खचक्रे चैव भुजद्वये
कर्णमूले पार्श्वयोश्च पृष्टे नाभौ ककुद्यपि