स्वाधिष्टाने विद्रुमाभे वादिलान्तार्णसंयुते
स्रुवाक्षमालालसितबाहवे पद्मजन्मने
विद्युल्लसितमेघाभे डादिफआन्तार्णपत्रके
सश्रिये षट्सहस्रं च विष्णवे विनिवेदयेत्
शुक्ले शूलाभयवरसधाकलशधारिणे
वृषारूढाय रुद्राय षट्सहस्रं निवेदयेत्
महाज्योतिप्रकाशायेन्द्रियाधिपतये ततः
आज्ञाचक्रे हक्षयुक्ते द्विदिले ऽब्जे सहस्रकम्
सहस्रारे महापद्मे नादबिन्दुद्वयान्विते
प्ररमाद्ये च गुरवे सहस्रं विनिवेदयेत्
एकविंशतिसाहस्रप्रमितस्य जपस्य च
संकल्पेन मोक्षदाता विष्णुर्मे प्रीयतामिति
ब्रह्मैवाहं न संसारी नित्यमुक्तो न शोकभाक्
ततः समाचरेद्देहकृत्यं देवार्चनं तथा
तद्धिधानं प्रवक्ष्यामि सदाचारस्य लक्षणम्
समुद्रमेखले देवि पर्वतस्तनमण्डले
इति भूमिं तु संप्रार्थ्य विहरेञ्च यथाविधि
गच्छन्तु ऋषयो देवाः पिशाचा ये च गुह्यकाः
इति तालत्रयं दत्वा शिरः प्रावृत्य वाससा
मलं विसृज्य सौचं तु मृदाद्भिः समुपाचरेत्
करयोः सप्त वै दद्यात्रित्रिवरं च पादयोः
कृत्वा वनस्पतिं चाथ प्रार्थयेन्मनुनामुना
श्रियं प्रज्ञां च मेधां च त्वं नो देहि वनस्पते
गृहीत्वा काममन्त्रेण कुर्यान्मन्त्री समाहितः
हृदन्तः कामबीजाढ्यं दन्तांश्चानेन शोधयेत्
देवागारं ततो गत्वा निर्माल्यमपसार्य च
अस्रेण पात्रं संप्रोक्ष्य मूलेन ज्वालयेञ्च तम्
सुगोघृतप्रदीपेन भ्रामितेन समन्ततः
इति नीराजनं कृत्वा प्रार्थयित्वा निजेश्वरम्
गत्वा तीर्थं नमस्कृत्य स्नानीयं च निधाय वै