दृष्ट्वा च मानसैर्द्रव्यैः प्रार्थयेन्मनुनामुना
प्रातः समुत्थाय तव प्रियार्थं संसारयात्रां त्वनुवर्तयिष्ये
तततः कुर्यात्सर्वसिद्ध्यै त्वजपाया निवेदनम्
अजपाख्यां तु गायत्रीं जीवोजपति सर्वदा
देवता परमोहंसश्चाद्यन्ते बीजशक्तिकम्
निराभासश्च धर्मश्च ज्ञानं चेति तथा पुनः
जातयुक्तान्साधकेन्द्र षडङ्गेषु नियोजयेत्
सकारस्तादृशश्चैव प्रवेशे ध्यानमीरितम्
मूलाधारे वादिसांतबीजयुक्ते चतुर्दले
पाशाङ्कुशसुधापात्रमोदकोल्लासपाणये
स्वाधिष्टाने विद्रुमाभे वादिलान्तार्णसंयुते
स्रुवाक्षमालालसितबाहवे पद्मजन्मने
विद्युल्लसितमेघाभे डादिफआन्तार्णपत्रके
सश्रिये षट्सहस्रं च विष्णवे विनिवेदयेत्
शुक्ले शूलाभयवरसधाकलशधारिणे
वृषारूढाय रुद्राय षट्सहस्रं निवेदयेत्
महाज्योतिप्रकाशायेन्द्रियाधिपतये ततः
आज्ञाचक्रे हक्षयुक्ते द्विदिले ऽब्जे सहस्रकम्
सहस्रारे महापद्मे नादबिन्दुद्वयान्विते
प्ररमाद्ये च गुरवे सहस्रं विनिवेदयेत्
एकविंशतिसाहस्रप्रमितस्य जपस्य च
संकल्पेन मोक्षदाता विष्णुर्मे प्रीयतामिति
ब्रह्मैवाहं न संसारी नित्यमुक्तो न शोकभाक्
ततः समाचरेद्देहकृत्यं देवार्चनं तथा
तद्धिधानं प्रवक्ष्यामि सदाचारस्य लक्षणम्
समुद्रमेखले देवि पर्वतस्तनमण्डले
इति भूमिं तु संप्रार्थ्य विहरेञ्च यथाविधि
गच्छन्तु ऋषयो देवाः पिशाचा ये च गुह्यकाः
इति तालत्रयं दत्वा शिरः प्रावृत्य वाससा
मलं विसृज्य सौचं तु मृदाद्भिः समुपाचरेत्