उवाच प्रीतिमापन्नो धर्मवाक्यानि नारद
सोमदत्त इति ख्यातो नान्मा धर्मपरायणः
औदासीन्यं गुरोः कृत्वा प्रात्पवानीदृशीं गतिम्
मया तु भक्षिता विप्राः शतशो ऽथ सहस्रशः
जगत्रासकरो नित्यं मांसाशनपरायणः
मयानुभूतमेतद्धि ततः श्रीमान्न चाचरेत्
तद्वदस्व सरवे सर्वं परं कौतूहलं हि मे
यातानहं कथयिष्यामि शृणुष्वैकमनाः सरवे
शास्त्रवक्ता धर्मवक्ता नीतिशास्त्रोपदेशकः
व्रतोपदेशकश्चैव भयत्रातान्नदो हि च
उपनेता निषेक्ता च संस्कर्त्ता मित्रसत्तम
एते हि गुरवः प्रोक्ताः पूज्या वन्द्यश्च सादरम्
तुल्याः सर्वे ऽप्युत सरवे तद्यथावद्धि ब्रूहि मे
गुरुमाहात्म्यकथनं श्रवणं चानुमोदनम्
एते समानपूजार्हाः सर्वदा नात्र संशयः
अध्यापकाश्च वेदानां मन्त्रव्याख्याकृतस्तथा
यः पुराणानि वदति धर्मयुक्तानि पणडितः
देवपूजार्हकर्माणि देवतापूजने फलम्
सर्ववेदार्थसाराणि पुराणानीति भूपते
यः संसारार्णत्वं तर्त्तुमुद्योगं कुरुते नरः
प्रोक्तवान्सर्वधर्माश्च पुराणेषु महीपते
पुराणानि महाबुद्धे इहामुत्र सुखाय हि
तस्य स्यान्निर्मला बुद्धिर्भूयो धर्मपरायणः
विष्णुभक्तनृणां भूप धर्मे बुद्धिः प्रवर्त्तते
धर्मार्थकाममोक्षाणां ये फलान्यभिलिप्सवः
अहं तु गौतममुनेः सर्वज्ञाद्रूह्यवादिनः
कदाचित्परमेशस्य पूजां कर्त्तुमहं गतः
स तु शान्तो महाबुद्धिर्गौन्तमस्तेजसां निधिः
यस्त्वर्चितो मया देवः शिवः सर्वजगद्गुरुः
ज्ञानतो ऽज्ञानतो वापि यो ऽवज्ञां कुरुते गुरोः