हृदि पङ्क्तौ दृशोः पित्ते तेजस्तद्धर्मदर्शनात्
वियत्सर्वासु नाडीषु गर्भवृत्यनुषङ्गतः
प्रत्यात्मनियतं भोगभेदतो व्यवसीयते
देहेषु कर्मवशतः सर्वेषु विचरन्ति हि
अशुद्धाध्वामतो ह्येष धरण्यादिकलावधिः
स्थावरा गिरिवृक्षाद्या जङ्गमस्त्रिविधः पुनः
चराचरेषु लक्षाणां चतुराशीतियोनयः
प्राप्नोति कर्मवशतः परं सर्वार्थसाधकम्
महापुण्यवशेनैव जनिर्भवति दुर्लभा
बिन्दुरेकः प्रविशति यदा गर्भे द्वयात्मकः
मलकर्मादिपाशेन कश्चिदात्मा नियन्त्रितः
अथ तत्राहृतैर्मात्रा पानान्नाद्यैश्च पोषितः
दुःखाद्यः पीडितश्चैवाच्छन्नदेहो जरायुणा
स्मरंस्तिष्टति दुःखात्मापीड्यमानो मुहुर्मुहुः
संपीडितो निःसरति योनियन्त्रादवाङ्मुखः
ततः क्रमेण स शिशुर्वर्धमानो दिनेदिने
एवं क्रमेण लोके ऽस्मिन्देहिनां देहसंभवः
यस्तारयति नात्मानं तस्मात्पापतरो ऽत्र कः
पश्वादीनां च सर्वेषां च सर्वेषां साधारणमितीरितम्
मनुष्याणामयं धर्मः रवबन्धच्छेदनात्मकः
अतो बन्धनविच्छित्त्यै मन्त्रदीक्षां समाचरेत्
शुद्धात्मतत्त्वनामासौ निर्वाणपदमश्नुते
यजते शिवं मन्त्रैश्च रवपरेषां हिताय सः
शिवशक्त्यादिभिः सार्द्धं पश्यत्यात्मगतावृत्तिः
न प्रकाशयितुं शक्ता पाशत्वान्निगडादिवत्
अतः शास्त्रोक्तविधिना मत्रदीक्षां समाचरेत्
अनुष्टानं प्रकुर्वीत नित्यनमित्तिकात्मकम्
यो यस्मिन्नाश्रमे तिष्टन्दीक्षां प्राप्नोति मानवः
कृतान्यपि न कर्माणि बन्धनाय भवन्ति हि
दीक्षितो ऽभिलषेद्भोगान्यद्यल्लोकगतानसौ