विद्यामाप्नुहि भक्तिं च ज्ञानी त्वं मम रूपधृक्
सो ऽहमेवावतारार्थं स्थितो विश्वंभरात्मकः
वरलोकान्यथा वायुर्यथा रवं सविता तथा
भक्तिर्हि दुर्लभा लोके मयि सर्वपरायणे
आकल्पान्तः तपः संस्थौ नरनारायणावृषी
कर्ता भागवतं शास्त्रं तदधीष्व भुवं व्रज
त्वद्वियोगेन खिन्नात्मा तं प्रसादय मत्प्रियम्
यथागतं निवृत्तो ऽसौ पितुरन्तिकमागमत्
पुत्रं प्राप्य प्रहृष्टात्मा तपसो निववर्त ह
आरणेयसमायुक्तः स्वाश्रमं समुपागमत्
चकार संहितां दिव्यां नानाख्यानसमन्विताम्
निवृत्तिनिरतं पुत्रं शुकमध्यापयञ्च ताम्
अधीतवान्संहितां वै नित्यं विष्णुजनप्रियाम्
पठतां शृण्वतां चापि हरिभक्तिविवर्द्धनाः
यत्त्वया पायिता विद्वन्वयं कृष्णकथामृतम्
सनन्दनमुखोद्गीतान्किं पप्रच्छं ततः परम्
चरन्ति लोकानन्तसिद्धा लोकोद्धरणतत्पराः
तेषां समागमे भद्रा का कथा लोकपावनी
कथयिष्यामि तत्सर्वं यत्पृष्ट नारदर्षिणा
नारदो भार्गवश्रेष्ठ पुनः पप्रच्छ तान्मुनीन्
समाराध्यः स एवात्र सर्वैः सर्वार्थकाङ्क्षिभिः
के देवाः पूजनीयाश्च विष्णुपादपरायणैः
दीक्षणं प्रातराद्यं च कृत्यं स्याद्यत्तदुच्यताम्
प्रीयेत परमात्मा वै तद्ब्रूत मम मानदाः
सनत्कुमारो भगवानुवाचार्कसमद्युतिः
यज्ज्ञात्वामलया भक्त्या साधयेद्विष्णुमव्ययम्
भोगमोक्षक्रियाचर्याह्वया पादाः प्रकीर्तिताः
पतिस्तत्र शिवोह्येको जीवास्तु पशवः स्मृताः
तावत्पशुत्वमेतेषां द्वैतवत्पश्य नारद
पशवस्त्रिविधाश्चापि विज्ञाताः कलसंज्ञिकाः