उत्थाय सत्कृतस्तेन ब्रह्मपुत्रो हि कार्ष्णिना
किं करोषि महाभाग व्यासपुत्र महाद्युते
त्वद्दर्शनमनुप्राप्तः केनापि सुकृतेन च
तद्वदस्व महाभाग यथा त ज्ज्ञानमाप्नुयाम्
नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागसमं सुखम्
सद्वृत्तिः समुदाचारः श्रेय एतदनुत्तमम्
नालं स दुःखमोक्षाय संगो वै दुःखलक्षणः
मोहजालावृतो दुःखमिहामुत्र तथाश्नुते
कार्यः श्रेयोर्थिना तौ हि श्रेयोघातार्थमुद्यतौ
विद्यां मानावमानाभ्यामात्मानं तु प्रमादतः
आत्मज्ञानं परं ज्ञानं सत्यं हि परमं हितम्
इन्द्रियैरिन्द्रियार्थेभ्यश्चरत्यात्मवशैरिह
आत्मभूतैरतद्भूतः सह चैव विनैव च
अदर्शनमसंस्पर्शस्तथैवाभाषाणं सदा
न हिंस्यात्सर्वभूतानि भूतैर्मैत्रायणश्चरेत्
आकिञ्चन्यं सुसंतोषो निराशिष्ट्वमचापलम्
परिग्रहं परित्यज्य भव तातजितेन्द्रियः
निराशिषो न शोचन्ति त्यजेदाशिषमात्मनः
तपरोनित्येन दान्तेन मुनिना संयतात्मना
गुणसंगेष्वेष्वनासक्त एकचर्या रतः सदा
द्वन्द्वारामेषु भूतेषु वराको रमते मुनिः
शुभैर्लभेत देवत्वं व्यामिश्रैर्जन्म मानुषम्
तत्र मृत्युजरादुःखैः सततं समभिद्रुतम्
अहिते हितसंज्ञस्त्वमध्रुवे ध्रुवसंज्ञकः
संवेष्ट्यमानं बहुभिर्मोहतन्तुभिरात्मजैः
अलं परिग्रहेणेह दोषवान् हि परिग्रहः
पुत्रदारकुटुंबेषु सक्ताः सीदन्ति जन्तवः
मोहजालसमाकृष्टान्पश्यजन्तून्सुदुःखितान्
पारक्यमध्रुवं सर्वं किं स्वं सुकृतदुष्कृते
अनर्थे किं प्रसक्तस्त्वं स्वमर्थं नानुतिष्टसि