अनध्यायनिमित्तऽस्मिन्निदं वचनं मब्रवीत्
तमसा रजसा चापि त्यक्तः सत्ये व्यवस्थितः
देवयानचरो विष्णोः पितृयानश्च तामसः
पिथिव्यामन्तरिक्षे च यतः संयान्ति वायवः
तत्र देवगणाः साध्याः समभूवन्महाबलाः
उदानस्तस्य पुत्रो ऽभूव्द्यानस्तस्याभवत्सुतः
अनपत्यो ऽभवत्प्राणो दुर्द्धर्षः शत्रुमर्दनः
प्राणिनां सर्वतो वायुश्चेष्टा वर्तयते पृथक्
प्रेषयत्यभ्रसंघातान्धूमजांश्चोष्मजांस्तथा
अंबरे स्नेहमात्रेभ्यस्तडिद्भ्यश्चोत्तमद्युतिः
उदयं ज्योतिषां शश्वत्सोमादीनां करोति यः
यश्चतुर्भ्यः समुद्रेभ्यो वायुर्द्धारयते जलम्
यो ऽद्धिः संयोज्य जीमूतान्पर्जन्याय प्रयच्छती
संनीयमाना बहुधा येन नीला महाघनाः
यो ऽसौ वहति देवानां विमानानि विहायसा
येन वेगवता रुग्णाः क्रियन्ते तरुजा रसाः
यस्मिन्परिप्लवे दिव्या वहॄन्त्यापो विहायसा
दूरात्प्रतिहतो यस्मिन्नेकरश्मिर्दिवाकरः
यस्मादाप्यायते सोमो निधिर्दिव्यो ऽमृतस्य च
सर्वप्राणभृतां प्राणार्न्यो ऽतकाले निरस्यति
सम्यगन्वीक्षता बुद्ध्या शान्तयाध्यात्मनित्यया
यं समासाद्य वेगेन दिशामन्तं प्रपेदिरे
येन वृष्ट्या पराभूतस्तोयान्येन निवर्तते
एवमेते दितेः पुत्रा मरुतः परमाद्भुताः
एतत्तु महदाश्चर्यं यदयं पर्वतोत्तमः
विष्णोर्निःश्वासवातो ऽयं यदा वेगसमीरितः
तस्माद्ब्रह्मविदो ब्रह्म न पठन्त्यतिवायुतः
एतावदुक्त्वा वचनं पराशरसुतः प्रभुः
ततो व्यासे गते स्नातुं शुको ब्रह्मविदां वरः
तत्र स्वाध्यायसंसक्तं शुकं व्याससुतं मुने