समालिङ्ग्य सुतं व्यासः स्वपार्श्वस्थं चकार च
शैलशृङ्गाद्भुवं प्राप्ता याजनाध्यापने रताः
तूर्ष्णीं ध्यानपरो धीमानेकान्ते समुपाविशत्
भो भो महर्षे बासिष्ठ ब्रह्मघोषो न वर्तते
ब्रह्मघोषैर्विरहितः पर्वतो ऽयं न शोभते
वेदान्वेदविदा चैव सुप्रसन्नमनाः सदा
शुकेन सह पुत्रेण वेदाभ्यासमथाकरोत्
वातो ऽतिमात्रं प्रववौ समुद्रानिलवीजितः
शुको वारितमात्रस्तु कौतूहलसमन्वितः
आख्यातुमर्हति भवान्सर्वं वायोर्विचैष्टितम्
अनध्यायनिमित्तऽस्मिन्निदं वचनं मब्रवीत्
तमसा रजसा चापि त्यक्तः सत्ये व्यवस्थितः
देवयानचरो विष्णोः पितृयानश्च तामसः
पिथिव्यामन्तरिक्षे च यतः संयान्ति वायवः
तत्र देवगणाः साध्याः समभूवन्महाबलाः
उदानस्तस्य पुत्रो ऽभूव्द्यानस्तस्याभवत्सुतः
अनपत्यो ऽभवत्प्राणो दुर्द्धर्षः शत्रुमर्दनः
प्राणिनां सर्वतो वायुश्चेष्टा वर्तयते पृथक्
प्रेषयत्यभ्रसंघातान्धूमजांश्चोष्मजांस्तथा
अंबरे स्नेहमात्रेभ्यस्तडिद्भ्यश्चोत्तमद्युतिः
उदयं ज्योतिषां शश्वत्सोमादीनां करोति यः
यश्चतुर्भ्यः समुद्रेभ्यो वायुर्द्धारयते जलम्
यो ऽद्धिः संयोज्य जीमूतान्पर्जन्याय प्रयच्छती
संनीयमाना बहुधा येन नीला महाघनाः
यो ऽसौ वहति देवानां विमानानि विहायसा
येन वेगवता रुग्णाः क्रियन्ते तरुजा रसाः
यस्मिन्परिप्लवे दिव्या वहॄन्त्यापो विहायसा
दूरात्प्रतिहतो यस्मिन्नेकरश्मिर्दिवाकरः
यस्मादाप्यायते सोमो निधिर्दिव्यो ऽमृतस्य च
सर्वप्राणभृतां प्राणार्न्यो ऽतकाले निरस्यति