सात्त्विकं मार्गमास्थाय पश्येदात्मानमात्मना
संपश्यन्नैव लिप्येत जले वारिचरगो यथा
विहाय देहं निर्मुक्तो निर्द्वन्द्वः शुभसंगतः
धार्यते या द्विजैस्तात मोक्षशास्त्रविशारदैः
स्वयं च शक्यं तद्द्रष्टुं सुसमाहितर्चतसा
यश्च नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते स तु
पूर्वैराचरितो धर्मश्चतुराश्रमसंज्ञकः
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा
त्यक्त्व कामं च लोभं च ततो ब्रह्मत्वमश्नुते
समो भवति निर्द्वुद्वो ब्रह्म संपद्यते तदा
काञ्चनं चायसं चैव सुखदुःखे तथैव च
जीवितं मरणं चैव ब्रह्म संपद्यते तदा
तर्थेद्रियाणि मनसा संयन्तव्यानि भिक्षुणा
तथा बुद्धिप्रदीपेन शक्य आत्मा निरीक्षितुम्
यञ्चान्यदपि वेत्तव्यं तत्त्वतो वेत्ति तद्भवान्
गुरोश्चैव प्रसादेन तव चैवोपशिक्षया
ज्ञानं दिव्यं समादीप्तं तेनासि विदितो विदितो मम
अधिकं च तवैश्वर्यं तञ्च त्वं नावबुध्यसे
उत्पन्ने चापि विज्ञा ने नाधिगच्छन्ति ताङ्गतिम्
विमुच्य हृदयग्रन्थीनार्तिमासादयन्ति ताम्
व्यवसायादृते ब्रह्मन्नासादयति तत्पदम्
नौत्सुक्यं नृत्यगीतेषु न राग उपजायते
पश्यामित्वां महाभाग तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिम्
आस्थितं परमं मार्गे अक्षयं चाप्यनामयम्
तस्मिन्वै वर्तसे विप्रकिमन्यत्परिपृच्छसि
आत्मनात्मानमास्थाय दृष्ट्वा चात्मानमात्मना
शैशिरं गिरिमासाद्य पाराशर्यं ददर्श च
आरर्णेयो विशुद्धात्मा दिवाकरसमप्रभः
ततो निवेदयामास पितुः सर्वमुदारधीः
तच्छत्वा वेदकर्तासौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना