स च तांमन्त्रतः पूजां प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः
उदारसत्त्वाभिजनो राजापि गुरुसूनवे
किमागमनिमित्येव पर्यपृच्छद्विधानवित्
विदेहराजोह्याद्योमे जनको नाम विश्रुतः
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च सर्वं छेत्स्यत्यसंशयम्
तन्मे धर्मभृतां श्रेष्ठ यथावद्वक्तुमर्हसि
कथं च मोक्षः कर्तव्यो ज्ञानेन तपसापि वा
कृतोपनयनस्तात भवेद्वेदपरायणः
देवतानां पितॄणां च ह्यतृष्णश्चानसूयकः
अभ्यनुज्ञामनुप्राप्य समावर्तेत वै द्विजः
अनसूयुर्यथान्यायमाहिताग्निरनादृते
तानेवाग्नीन्यथान्यायं पूजयन्नतिथिप्रियः
निर्द्वन्द्वो वीतरागात्मा ब्रह्माश्रमपदे वसेत्
न विना गुरुसंवासाज्ज्ञानस्याधिगमः स्मृतः
एतद्भवन्तं पृच्छामि तद्भवान्वक्तुमर्हति
न विना गुरुसंबधाज्ज्ञानस्याधिगमस्तथा
विज्ञाय कृतकृत्यस्तु तीर्णस्तत्रोभयं त्यजेत्
कृत्वा शुभाशुभं कर्म मोक्षो नामेह लभ्यते
आसादयति शुद्धात्मा मोक्षं हि प्रथमाश्रमे
त्रिधाश्रमेषु कोन्वर्थो भवेत्परमभीप्सतः
सात्त्विकं मार्गमास्थाय पश्येदात्मानमात्मना
संपश्यन्नैव लिप्येत जले वारिचरगो यथा
विहाय देहं निर्मुक्तो निर्द्वन्द्वः शुभसंगतः
धार्यते या द्विजैस्तात मोक्षशास्त्रविशारदैः
स्वयं च शक्यं तद्द्रष्टुं सुसमाहितर्चतसा
यश्च नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते स तु
पूर्वैराचरितो धर्मश्चतुराश्रमसंज्ञकः
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा
त्यक्त्व कामं च लोभं च ततो ब्रह्मत्वमश्नुते
समो भवति निर्द्वुद्वो ब्रह्म संपद्यते तदा