यथा खे च तथा शुद्धो भविष्यति सुतस्तंव
तेजसा तस्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति केवलम्
अरणिं त्वथ संगृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया
घृताचीं नामाप्सरसं ददर्श भगवान्नृषिः
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्मुनीश्वर
शुकीभूया महारम्या घृताची समुपागमत्
स्मरराजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह
न शशाक नियन्तुं तं व्यासः प्रविसृतं मनः
हृतम् यत्नान्नियच्छतश्चापि मुने एतञ्चिकीर्षया
शुक्रे निर्मथ्यमाने ऽस्यां शुको जज्ञे महातपाः
यथैव हि समिद्धो ऽग्निर्भाति हव्यमुपात्तवान्
बिभ्रञ्चित्रं च विप्रेन्द्र रूपवर्णमनुत्तमम्
अभ्येत्य स्नापयामास वारिणा स्वेन नारद
जगीयन्त च गन्धर्वा ननृतुञ्चाप्सरोगणाः
विश्वावसुश्च गन्धर्वस्तथा तुंबुरुनारदौ
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः
तस्य देवेश्वरः शक्तो दिव्यमद्भुतदर्शनम्
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः
आरणे यस्तदा दिव्यं प्राप्य जन्म महामुनिः
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः
बृहस्पतिं स वव्रे च वेदवेदाङ्गभाष्यवित्
सो ऽधीत्य वेदानखिलान्सरहस्यान्ससंग्रहान्
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः
देवतानामृषीणां च बाल्ये ऽपि सुमहातपाः
न त्वस्य रमते बुद्धि राश्रमेषु मुनीश्वर
स मोक्षमनुचिन्त्यैव शुकः पितरमभ्यगात्
मोक्षधर्मेषु कुशलो भगवान् प्रब्रवीतु मे
शृत्वा पुत्रस्य वचनं परमर्षिरुवाच तम्