वणान्सेकान्वृत्तभवानुत्तराधरतः स्थितान्
उपान्त्यतो निवर्तेत त्यजन्नेकैकमूर्द्धतः
लगक्रियाङ्कसंदोहे भवेत्संख्याविमिश्रिते
संख्यैव द्विगुणैकोना सद्भिरध्वा प्रकीर्तितः
प्रस्तारोक्तप्रभेदानां नामानांस्त्यं प्रगाहते
श्रुतानि त्वन्मुखांभोजात्समासव्यासयोगतः
मेरुशृङ्गे किल पुरा कर्णिकारवनायते
शैलराजसुता चैव देवी तत्राभवत्पुरा
योगेनात्मानमाविश्य योगधर्मपरायणः
अग्नेर्भूमेस्तथा वायोरन्तरिक्षस्य चाभितः
संकल्पेनाथ सो ऽनेन दुष्प्रापमकगृतात्मभिः
अतिष्टन्मारुताहारः शतं किल समाः प्रभुः
तत्र ब्रह्मर्षयश्चैव सर्वे देवर्षयस्तथा
आदित्याश्चैव रुद्राश्च दिवाकरनिशाकरौ
तत्र रुद्रो महादेवः कर्णिकारमयीं शुभाम्
तस्निन् दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले
न चास्य हीयते वर्णो न ग्लानिरुपजायते
जटाश्च तेजसा तस्य वैश्वानरशिखोपमाः
एवं विधेन तपसा तस्य भक्त्या च नारद
उवाच चैनं भगवांस्त्र्यंबकः प्रहसन्निव
यथा खे च तथा शुद्धो भविष्यति सुतस्तंव
तेजसा तस्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति केवलम्
अरणिं त्वथ संगृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया
घृताचीं नामाप्सरसं ददर्श भगवान्नृषिः
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्मुनीश्वर
शुकीभूया महारम्या घृताची समुपागमत्
स्मरराजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह
न शशाक नियन्तुं तं व्यासः प्रविसृतं मनः
हृतम् यत्नान्नियच्छतश्चापि मुने एतञ्चिकीर्षया
शुक्रे निर्मथ्यमाने ऽस्यां शुको जज्ञे महातपाः