महीरुहां श्चानुतटे पातयन्ति नदीरयाः
तत्राश्रीर्वृद्धता नित्यं मुर्खत्वं चापि जायते
नामसाम्यादहो चित्रं धत्तूरो ऽपिमदप्रदः
यथा सखाग्नेः पवनः पन्नगस्य यथा विषम्
यदि पश्यत्यामहितं स पश्यति न संशयः
स वह्निः सागरान्सर्वान्भस्मसादकरोत्क्षणात्
अकालप्रलयं मत्वा चुक्रुशुः शोकलालसाः
सागरं विविशुः शीघ्रं सतां कोपो हि दुःसहः
देवदूत उवाचेदं सर्वं वृत्तं हि यक्षते
दैवेन शिक्षिता दुष्टा इत्युवाचाति हर्षितः
अधर्मं कुरुते यस्तु स एव रिपुरिष्यते
तं रिपुं परमं विद्याच्छास्त्राणामेष निर्णयः
दुर्वृत्तनिधनं यस्मात्सतामुत्साह कारणम्
पौत्रं तमंशुमन्तं हि पुत्रत्वे कतवान्प्रभुः
युयोज सारविद्भूयो ह्यश्चानयनकर्मणि
कपिलं तेजसांराशिं साष्टाङ्गंप्रणनामहा
उवाच शान्तमनसं देवदेवं सनातनम्
परोपकारनिरताः क्षमासारा हि साधवः
नहि संहरतेज्योत्स्नां चन्द्रश्चाण्डालवेश्मनः
ददाति परमां तुष्टिं भक्ष्यमाणो ऽमरैः शशी
सौरभं कुरुते सर्वं तथैव सुजनोजनः
संजातं शासितुं लोकांस्त्वां विदुः पुरुषोत्तम
नमो ब्रह्मण्यशीलाय ब्रह्मध्यानपराय च
वरं वरय चेत्याह प्रसन्नो ऽस्मि तवानघ
प्रापयास्मत्पितॄन्ब्राह्मं लोकमित्यभ्यभाषत
गङ्गामानीय पौत्रस्ते नयिष्यति पितॄन्दिवम्
कृत्वैतान्धूतपापान्वै नयिष्यति परं पदम्
पितामहान्तिकं प्राप्य साश्वं वृत्तं न्यवेदयत्
विधाय तपसा विष्णुमाराध्यापपदंहरेः
तस्माद्भगीरथो जातो यो गङ्गामानयद्दिवः