नारदपुराणम्

पर्गुर्मीने यमेद्वारैर्दष्टेथाङ्गेभघसंधिगे

धीनयोदपगैस्त्र्यंशैः पापास्तैरसिरोह्रदाः

व्ययेजो वामनयनं दक्षं सूर्यो विनाशयेत्

मन्दे ऽस्ते मन्दभांशेङ्गे निषैकेब्दत्रये जनिः

द्वादशाब्दे शशिन्येवं सुतावपि विचिन्तयेत्

आधानेन्दुद्वादशांशा पापास्तद्राशिभिः पुरः

शशाङ्के जन्मभागादिद्वि घ्नमिष्टकलाः स्मृताः

पितुः परोक्षे जन्मस्यादिन्दौ लग्नमपश्यति

मन्देङ्गस्थे कुजेस्ते च ज्ञोस्फुजि मध्यगे विधौ

सूर्यस्तद्दृष्टिगो वापि ज्ञेयो ज्योतिर्विदां वरैः

कोशादतौ तु यमलौ जायेते मुनिसत्तम

लग्नमिन्दुं च सार्केन्दुं न पश्यति यदा गुरुः

पापभस्थौ पापखेटैः सूर्यार्घानत्रिकोणगौ

पूर्ण इण्ढौ स्वभेशेज्ञे शुभे मुव्यंवुजे तनौ

अब्धाङ्गमन्भगः पूर्णे ज्यो वा पश्यति नारद

पापदृष्टे यमे गुद्यां जन्माङ्गाजव्ययस्थिते

मन्दे जन्मगते लग्ने बुधसूर्येन्दुवीक्षिते

श्मशाने लग्नदृगसृग्राम्यस्थानेब्जभार्गवौ

शिल्पालये बुधो जन्म कुर्याद्बलसमन्वितः

त्रिकोणगज आरार्क्योरस्ते वा सृज्यते ऽम्बया

पापदृष्टे विधौलग्ने ऽस्तेकुजे तु विनश्यति

पापेद्यतायुर्भवति मासः सार्थैः परैरपि

तरुगेहे शुभे नीचे नैकस्थदृष्टौ लग्नेन्दुः

मन्दर्क्षांशे विधौ तुर्ये मन्ददृष्टे ऽब्जगे ऽपि वा

शीर्षे पृष्टोदये जन्म तद्वदेव विनिर्दिशेत्

जीर्णोद्धृतं गृहं मन्दे सृजि दग्धं न वा विधौ

चित्रयुक्तं नवं शुक्रे दृढे रम्ये गुरौ गृहम्

वृषे पश्चान्मृगे सिंहे दक्षिणे वसतिर्भवेत्

पर्थङ्के वास्तुवत्पादास्रिषदङ्कान्त्यराशयः