दशाङ्गुलं यो ऽत्स्यतिष्टत्तमीशमजरं भदे
गुह्याद्गुह्यतमं देवं प्रणमामि पुनः पुनः
स्वपदं यो ददातीशस्तं वन्दे पुरुषोत्तमम्
मुनीश्वरा नारदसंयुतास्तु सनन्दनाद्याः प्रपुदं प्रजग्मुः
सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं स गच्छति
तन्ममाख्याहि सनक सर्वज्ञो ऽस्ति यतो भवान्
तेनेदमखिलं व्यात्पं जगत्स्थावरजङ्गमम्
गुणभेदमधिष्ठाय मूर्त्तित्रिकमवासृजत्
मध्येरुद्राख्यमीथानं जगदन्तकरं मुने
केचिद्विष्णुं सदा सत्यं ब्रह्माणं केचिदूचिरे
भावाभावस्वरुपा सा विद्याविद्येति गीयते
तदा ह्यविद्या संसिद्धा भवेद्दुःखस्य साधनम्
सर्वैकभावना बुद्धिः सा विद्येत्यभिधीयते
अभेदबुद्ध्या दृष्टा चेत्संसारक्षयकारिणी
यस्माद्भिन्नमिदं सर्वं यच्चेङ्गेद्यच्चनेङ्गति
अविद्योपाधियोगेनतथेदमखिलं जगत्
दाहशक्तिर्यथाङ्गारे स्वाश्रयं व्याप्य तिष्टति
भारतीत्यपरे चैनां गिरिजेत्यम्बिकेति च
कौमारी वैष्णवी चेति वाराह्येन्द्री च शाम्भवी
प्रकृतिश्च परा चेति वदन्ति परमर्षस्यः
व्यक्ताव्यक्तस्वरुपेण जगह्याप्य व्यवस्थिता
सृष्टिस्थितिविनाशानामेकः कारणतां गतः
तस्मात्परतरो देवो नित्यैत्यभिधीयते
रक्षां करोति यो देवो जगतां परतः पुमान्
तस्मात्परतरं यत्तदव्ययं परमं पदम्
यः परः कालपुपाख्यो योगिध्येयः परात्परः
ज्ञानैकवेद्यः परमः सञ्चिदानन्दविग्रहः
देहीति प्रोच्यते मूढैरहो ऽज्ञानविडम्बनम्
मूर्तित्रयं समापन्नः सृष्टिस्थित्यन्तकारणम्
स एवानन्दरुपात्मा तस्मान्नास्त्यपरो मुने