व्यासः शरः शरोनाञ्च व्यासाच्छरगुणात्पदम्
व्यासोष्टतेभवेदेवं प्रोक्तं गणितकोविदैः
तुर्यांशेन शरध्नेनाघेनिनाधं चतुर्गणम्
ज्याङ्घ्रीषुध्नोवृत्तवर्गोबग्धिघ्नव्यासाढ्यमौर्विहृत्
स्थूलमध्यापृवन्नवेधो वृत्ताङ्काशेषभागिकः
वारिव्यासहतं दैर्ध्यंवेधाङ्गुलहतं पुनः
विस्तारायामवेधानांमङ्गुल्योन्यनाडिघ्नाः
उत्सेधव्यासदैर्ध्याणामङ्गुल्यान्यस्य नो द्विज
विस्ताराद्यं गुलान्येवं मिथोघ्नान्यपसांभवेत्
दीपशङ्कुतलच्छिद्रघ्नः शङ्कुर्भैवंभवेन्मुने
शङ्कौनृदीपाधश्छिद्रघ्नैर्दीपौच्च्यं नरान्विते
दीपशङ्क्वन्तरं चाथ च्छायाग्रविवरघ्नभा
प्रभाप्ता जायते दीपशिखौच्च्यं स्यात्त्रिराशिकात्
ग्रहमध्यादिकं वक्ष्ये गणिते नातिविस्तरान्
तद्दशांशास्तु चत्वारः कृताख्यं पादमुच्यते
मनुकृताब्दसहिता युगानामेकसप्ततिः
तावत्येव निशा तस्य विप्रेन्द्र परिकीर्तिता
खचरानयनं कार्यमथवेष्टयुगादितः
पूजार्किगुरुशुक्राणां भगणापूर्वपापिनाम्
दस्रत्र्याष्टरसांकाश्विलोचनानि कुजस्य तु
बृहस्पतेः खदस्राक्षिवेदस्रङ्हूयस्तथा
शनेर्भुजगषट्पचरसवेदनिशाकराः
वामं पातस्य च स्वग्नियमाश्विशिखिदस्रकाः
वसुव्द्यष्टाद्रिरूपाङ्कसप्ताद्रितिथयो युगे
तिथिक्षयायमार्थाक्षिद्व्यष्टव्योमशराश्विनः
षट्त्र्यग्निवेदग्निपञ्चशुभ्रांशुमासकाः
कौजस्य वेदस्वयमा बौधस्याष्टर्तुवह्नयः
गोग्नयः शनिमन्दस्य पातानामथवा मतः
कृताद्रिचन्द्राजैवस्य रवैकस्याग्निरवनन्दकाः
वर्तमानयुगे पानावत्सराभगणाभिधाः