स्वमेव गाहतेत्यर्थं जलं मुण्डांश्च पश्यति
अन्त्यजैर्गर्द्दभैरुष्टैः सहैकत्रावतिष्टते
व्रजन्नपि तथात्मानं मन्यते ऽनुगतं परैः विमना विफलारंभः संसीदत्यनिमित्ततः
आचार्यत्वं श्रोत्रियश्च न शिष्यो ऽध्ययनं तथा
गौरसर्ष पकल्केन स्वस्ति वाच्या द्विजैः शुभाः
मृत्तिकां रोचनां गन्धान् गुग्गुलुं चाशु निक्षिपेत्
चर्मण्यानुडुहे रक्ते स्थाप्यं भद्रासनं ततः
तेन त्वामभिषिञ्चामि पावमान्याः पुंनतु ते
भगमिन्द्रश्च वायुश्च भगं सप्तर्षयो ददुः
ललाटे कर्णयोरक्ष्णोरापस्तुदन्तु सर्वदा
जुहुयान्मूर्द्धनि कुशान्सव्यन परिगृह्य च
कूष्माण्डो राजपुत्र श्चेत्यन्ते स्वाहासमान्वितैः
दद्याञ्चतुष्पथे सूर्य्ये कुशानास्तीर्य्य सर्वतः
मत्स्यान्पक्वांस्तथैवामान्मांसमेतावदेवतु
मूलकं पूरिकापूपांस्तथैवोटस्रजो ऽपि च
एतान्सर्वानुपाहृत्य भूमौ कृत्वा ततः शिरः
दुर्वासर्षपपुष्पाणां दत्त्वार्घ्यं पूर्णमञ्जलिम्
पुत्रान्देहि धनं देहि सर्वान्कामांश्च देहि मे
धूपैदर्पिश्चै नैवेद्यैर्गन्धमाल्यानुलेपनैः
ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्वस्त्रयुगमं गुरोरपि
श्रीकामः शान्तिकामो वा पुष्टिवृद्ध्यायुर्वीर्य्यवान्
राहुकेतू नवाप्येते नवाप्येते स्थापनीया ग्रहाः क्रमात्
हेम्नो रजतादयसः सीसात्कार्या शुभाप्तये
यथावर्णं प्रदेयानि वासांसि कुसुमानि च
कर्तव्या मन्त्रवन्तश्च चरवः प्रतिदैवतम्
उद्बुधअयस्वाति यदर्यस्तथैवान्नात्परिस्रुतः
शन्नोदेवीस्तथा काण्डात्केतुं कृण्वन्नकेतवः
उदुंबरः शमी दूर्वा कुशाश्च समिधः क्रमात्
होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना क्षीरेण वा पुनः
दध्योदनं हविश्चूर्णं मांसं चित्रान्नमेव च