अत्रोच्यते श्रेयः खलु वैश्याः प्रतिज्ञातोच्चारणा यस्य कस्यचिद्वर्णस्य करणं नोपलभ्यते प्रतिज्ञा तत्र वोढव्याकरणं हि तदात्मकम्
सामसु निभृतं करणं स्वरसौक्ष्म्यान्नैव जानीयुः
जीर्णो हारः प्रबुद्धः खलूषसिन्ब्रह्म चिन्तयेत्
यावद्वासंतिकी रात्रिर्मध्यमा पर्युपस्थिता
वाग्यतः प्रातरुत्थाय भक्षयेद्द्वतधावनम्
सर्वे कण्टकिनः पुण्याः क्षीरिणश्च यशस्विनः
वर्णांश्च कुरुते सम्यक्प्राचीनौदवतिर्यथा
अग्निमेधाजनन्येषा स्वरवर्णकरी तथा
पीत्वा मधुं घृतं चैव शुचिर्भूत्वा ततो वदेत्
सप्तमन्त्रानतिक्रम्य यथेष्टां वाचमुत्सृजेत्
स्वरव्यण्डजनमाधुर्यं लुप्यते नात्र संशयः
कुतीर्थादागतं दग्धमपवर्णैश्च भक्षितम् न तस्य परिमोक्षो ऽस्ति पापाहेरिव किल्बिषात्
सुस्वरेण स्ववक्रेण प्रयुक्तं ब्रह्म राजति न तकालो न लंबोष्टो न च सर्वानुनासिकः
गद्गदो बद्धजिह्वश्च प्रयोगान्वक्तुमर्हति
स तु वर्णान्प्रयुञ्जीत देतोष्ठं यस्य शोभनम्
अलसाश्च सरोगाश्च येषां च विसृतं मनः
शनैरध्वसु वर्तेत योजनान्न परं व्रजेत्
अगच्छन्वैनतेयो ऽपि पदमेकं न गच्छति
बधिरस्येव जल्पस्य विदग्धा वामलोचना
अपि रूपसहस्रेषु संदेहेष्वेव वर्तते
राजते न सभामध्येजारगर्भेव कामिनी
अवन्ध्यं दिवसं कुर्याद्दानाध्ययनकर्मसु
न तत्र बलसामर्थ्यमुद्योगस्गतत्र कारणम्
आगमिष्यति जिह्वाग्रे स्थलान्निम्नमिवोदकम्
नहि वाद्यार्थिनां निद्रा चिरं नेत्रेषु तिष्टति
समुद्रमपि विद्यार्थी व्रजेद्गरुडहंसवत्
राक्षसीभ्य इव स्रिभ्यः स विद्यामधिगच्छति
न च लोकरवा दीना न च स्वस्वप्रतीक्षकाः
एवं गुरुगतां विद्यां शूश्रूषुरधिगच्छति
अथवा विद्यया विद्या ह्यन्यथा नोपपद्यते