तवोदरे चक्रवर्ती शनुहन्ता हि तिष्टति
रजस्वला राजसुतेनारोहति चिन्ताशुभो
दाम्भिनोनिन्दकस्यापि भ्रूणघ्रस्य न निष्कृतिः
विश्वासघातकस्यापि निष्कृतिर्नास्ति सुव्रते
यदेतद्दुःखमुत्पन्नं तत्सर्वं शान्तिमेष्यति
विललापातिदुःखार्ता समुह्यधवपत्कुजौ
मारोदीराज ननये श्रियमग्र्ये गमिष्यसि
तस्माच्छोकं परित्यज्य कुरु कालोचिता क्रि पाम्
दुर्वृत्ते वा सुवृत्ते वा मृत्योःसर्वत्रतुल्यता
नगरे वा तथामन्ये दैन्यमत्रातिरिच्यते
कारणं दैवमेवात्र मन्ये सोपाधिका जनाः
मृत्योर्वशं प्रयातव्यं जन्तुभिः कमलानने
प्रवादं रोपयन्त्यज्ञा हेतुमात्रेषु जन्तुषु
कुरु पत्युश्च कर्माणि विवेकेन स्थिरा भव
सुखाभासं बहुक्लेशं कर्मपाशेन यन्त्रितम्
त्यक्तशोका च सा तन्वी नता प्राह मुनीश्वरम्
नहि द्रुमाश्च भोगार्थं फलन्ति जगतीतले
स एव विष्णुःसत्त्वस्थो यतः परिहिते स्थितः
स एव जगतामीशो नररुपधरो हरिः
सर्वेषां दुःखनाशाय इति सन्तो वदन्ति हि
वर्तते यत्र मार्ताण्डः कथं तत्रतमो भवेत्
चकार तत्सरस्तीरे मुनिप्रोक्तविधानतः
प्रपेदे परमं धाम नत्वा चौर्वं मुनीश्वरम्
परं पदं प्रयान्त्येव महद्भिरवलोकिताः
यदि पश्यति पुण्यात्मा स प्रयाति परां गतिम्
चकार तस्य शुश्रूषां सपत्न्या सह नारद्
चक्राते भक्तिभावेन शुश्रूषआं प्रतिवासररम्
तस्याः पापमतिर्जाता सपत्न्याः संपदं प्रति
न स्वप्रभावं चक्रे वै गरो मुनिनिषेवया
चकार सेवां तेनासौ जीर्णपुण्येन कर्मणा